Posts tonen met het label seks. Alle posts tonen

De grote verhuis en de statistiek aanvullend (deel 3)

Dat sloeg in als een bom die nog steeds nazindert. Geesten zonder lichaam, ik hou van vrouwelijk gezelschap en vindt vrouwen vaak sexy en heb seksuele interesses (daar kan mijn browsergeschiedenis van getuigen) maar wanneer ik sterke vrouwen leer kennen verdwijnt het intiem lichamelijk razendsnel naar de achtergrond. De vrouwen die ik het achteraf vertelde dat ik tot hen aangetrokken was tijdens de voorbije jaren zijn dan ook totaal verbaasd als ik hun dat vertel. Goede vrienden ja en vertrouwenspersoon of partner in crime op campus en festivals maar iets anders hebben ze nooit opgevangen en ze vallen dan ook vaak van hun stoel. “Maar je toonde nooit interesse in mij” en dus ging mijn tijd en energie vooral naar studeren en blijven genieten van de sferen waarin ik mij in bevond, graspop als jaarlijks hoogtepunt uiteraard.

Na mijn studies en de twee jaar schipperend thuiswonend met een ellenlange zoektocht naar werk heeft de druk bij zowel vrienden als familie weer doen afnemen maar nu de vooruitzichten weer goed zijn en iedereen wat begint te settelen komt de vraag en druk met een kracht van honderdvoud terug, waarom ben jij alleen? Wel, wil ik wel alleen zijn of niet? Ik weet zeker dat ik niet emotioneel afhankelijk wil zijn van iemand of dat iemand dat van mij is, die zwakte kan ik niet verdragen maar soms is het gewoon makkelijker mij te verstoppen achter zinnen als; ik heb geen zin en tijd voor het hele daten, ik ben een geboren loner of meer negatief, ik kan mij niet inbeelden dat er een vrouw tot mij aangetrokken kan zijn (terwijl ik weet dat dit niet klopt maar het zijn tot nu toe altijd foute vrouwen geweest).

Maar als ik heel eerlijk ben, ga ik naar alle waarschijnlijkheid de statistieken aanvullen van volwassenen zonder ooit een relatie of seksuele ervaring. Dat is een klein cijfer van enkele percentages maar wel een stijgend cijfer en in Japan is het op enkele decennia tijd tot 50% van alle 20 +jarigen gegroeid en ik vrees dat ik door omstandigheden, karakter en keuzes de cijfers zal doen stijgen ook hier. Ik wil dat best accepteren maar zolang de familie en vrienden (op enkele begripvolle na) blijven pushen en flair feel good verhaaltjes vertellen over relaties maakt mij dat enkel kwader en triester, misschien wel omdat er een twijfel blijft knagen of ik misschien toch geen vergissing bega die ik later ga betreuren.

Met dank aan onze gastblogger. Mail jij ons ook je single-belevenissen, tips, kijk op de dingen, ... ? Eén adres voor alle ontboezemingen: oponseentje@gmail.com
norm • relaties • seks

De grote verhuis en de statistiek aanvullend (deel 2)

Maar al snel begon de druk die voorheen geen aandacht kreeg, wel op te spelen. Mijn ouders en grootouders begonnen al eens te peilen, zeg ga je niet naar feestjes of zo? Waarom leer je daar dan niemand kennen? Dat minderde gelukkig heel snel door te wijzen op mijn studies en het beeld dat ik met een zwaar getatoeëerd meisje zou thuiskomen maar toch verdween het nooit. Ook in mijn vrienden- en kennissenkringen begon die vraag rond te spoken in de hoofden van de mensen die ik had leren kennen of in de hoofden van de schaarse vrienden die ik al sinds kindertijd kende. De milieus waar ik (nog steeds maar helaas minder) in rondhing waren stuk voor stuk vrij pro-actief op seksueel en relationeel vlak.

Maar toch kwam dat er niet van, niet dat ik geen kansen kreeg maar telkens kon ik mij daar niet voor openstellen. Meisjes die gedronken hadden op feestjes of high waren bij gesloten feestjes, die vaak niet te subtiel signalen gaven. Dat was zelfs in eigen dronken toestand niet aantrekkelijk voor mij. Er waren een paar meisjes die aangetrokken waren door mijn zelfbeheersing en rustige karakter maar ook daar voelde ik weinig voor. Ik kon niet van mij afzetten dat het veiligheidsgevoel dat ik opwekte een teken was van ongelijkheid en het idee iemand te moeten beschermen is een total turnoff voor mij. Ik werd verliefd op de meisjes vrouwen die mentale zelfstandigheid en kracht toonden, die geen zwakte uitstraalden. Vrouwen die helaas mij niet als een partner zagen, ik snapte lang niet waarom (was ik te saai of te voorzichtig?) tot een vrouw en goede vriendin tegen mij zei; “jij behandelt de vrouwen die jij sterk vindt, als geesten zonder lichaam ”.

(wordt vervolgd)
norm • relaties • seks

De grote verhuis en de statistiek aanvullend

Binnenkort is het eindelijk zover, ik trek het huis uit. 25 jaar, goede job en terugkeren naar een stad waar ik op kot gestudeerd heb en nog veel vrienden en kennissen heb, ideaal. Misschien een stukje later dan ik gepland had want ik had gehoopt rond mijn verjaardag verhuisd te zijn, maar een doodzieke huiskat van gevorderde leeftijd bij ouders thuis hield mij daar.

Maar de verhuis nu, de jacht op een leuk appartement, het spoedig opbergen van cohousing plannen met vrienden toen die niet van de grond kwamen, meubels zoeken, contract tekenen en extra sociale druk ondergaan. Met mijn verhuis in zicht is de familiale druk pas echt goed losgebarsten voor het zoeken van een partner. Ik begrijp hun bezorgdheid. Ik heb nog nooit een relatie gehad, nog nooit intimiteit gekend en zelfs nog nooit een vrouw gekust. Voor je het je afvraagt: nee ik zit niet gewoon diep in de kast. Het zijn altijd vrouwen geweest waar ik verliefd of aangetrokken tot was.

Tot mijn 18 hadden mijn ouders en grootouders andere zorgen. ik deed goed mijn best op school maar was niet bepaald heel sociaal succesvol. Een combinatie van verstandelijk vroegrijp te zijn, eigenzinnige hobbyùs en interesses gecombineerd met een extreem kleine groep leeftijdgenoten maakte dat ik amper vrienden of zelfs vriendelijke kennissen had. Een relatie was dus niet de primaire zorg.

Toen ik ging studeren maakte ik een radicale keuze, ik deed actief mijn best om mensen aan te spreken en vond verbazend snel aansluiting bij kringen die openstonden voor iemand met meer solitaire mindset en eigen mening. Metalheads, hippies, zelfverklaarde filosofen en eco-anarchisten, ik voelde mij heel snel thuis in deze wereld die ik betrad met de geest van een verkenner vol verwondering over de vele kleurrijke mensen die mijn leven nu kende. Mijn (groot)ouders waren even ongerust over mijn nieuwe sociale leven, maar toen ik met excellente resultaten thuis kwam en gelukkiger was dan ooit konden ze mij moeilijk weigeren op kot te gaan. De opmerkingen dat mijn vriendenkring als de bar op tattooine was in Star wars nam ik er met glimlach bij, want ik was dol op mijn gekke wereldje waar elke week wel ergens iets aan de gang was.

(wordt vervolgd)
norm • relaties • seks

Ieder zijn verhaal

Ik ben een doorsnee 29 jarige, bijna 30. Eerder aan de rustige kant, een echt zorgend persoontje, wel wat overgewicht, houd van cultuur, muziek, een beetje sport,…. Zoals zoveel vrouwen, een eerder negatief zelfbeeld als het over mijn uiterlijk gaat. Ik ben ondertussen 6 jaar vrijgezel, al verschillende keren op date geweest maar zonder succes.

Mijn eerste relatie was ook mijn laatste relatie. Ik was een laatbloeier (toch in deze tijden). Mijn eerste kus was op mijn 19de, mijn eerste relatie op mijn 20ste en de eerste keer seks ook rond die periode. Ik was algemeen behoorlijk onzeker en vond het dan ook fantastisch dat er iemand aandacht aan mij schonk. Beetje bij beetje deed ik werkelijk alles voor hem, stond mijn leven volledig in functie van hem, vervreemde ik van vriendinnen, had ik geen hobby’s meer. Van intimiteit is nooit echt sprake geweest, alles stond ik het teken van zijn verlangens. Uiteindelijk is de bom ontploft toen ik 3 jaar later in het ziekenhuis belandde.

Vandaag ben ik 29, heb ik één bedpartner gehad. Heb ik seksualiteit enkel nog maar als een vorm van dominantie beleefd. Ik verlang ernaar om mijn leven te delen met iemand, ik date regelmatig maar elke keer als er oprechte interesse is voor mij als persoon of er fysiek contact is, kruip ik vanbinnen in elkaar en word terug 19.

Ik heb zoveel bewondering voor mensen die na een geweldige, manipulatieve relatie/incident zich opnieuw kwetsbaar kunnen opstellen, zich opnieuw bloot kunnen geven. Ikzelf slaag er na zes jaar nog steeds niet in.

Op alle andere vlakken heb ik, zoals iedereen, mijn leven min of meer op een rij. Een job die ik graag doe, een kleine maar goede vriendenkring waar ik kan op rekenen, een eigen auto, een mooi (huur)appartement, hobby’s en sport waar ik mijn ei in kwijt kan, ….

Maar buiten mijn psycholoog weet niemand hoe hard ik verlang naar die ene partner, of zelfs een one night stand. Mijn vriendenkring en familie weet wat er gebeurt is, maar ‘t is nu toch tijd om opnieuw van straat te geraken’. Als we verder geraken dan de eerste date heb ik af en toe mijn verhaal al kort gedaan. Bvb nadat hij opmerkt dat ik in elkaar kruip als je probeert om me te kussen, of dat ik echt maar gemaakt lach bij seksistische moppen, of moeilijk om kan met complimentjes,….

En dan valt alle contact plots stil of word je een van de velen die me willen steunen en ben ik geen 'kandidaat partner' meer.

Met dank aan onze gastblogster. Mail jij ons ook je single-belevenissen, tips, kijk op de dingen, ... ? Eén adres voor alle ontboezemingen: oponseentje@gmail.com
dating • seks

Het maakt niet uit

De afwas van gister staat er nog. Buiten klinkt de radio van wegwerkers die op hun knieën nieuwe klinkers leggen. Vannacht om vijf uur ging je weg. De lakens ruiken nog naar je. We aten druiven in bed. “Net als de Romeinen”, zei je. Om drie uur gingen we slapen en om vier uur ging de wekker. Erg schoon werden we niet. Zo samen onder de douche. Maar voor wie met z'n tweeën douchen al lang geen dagelijkse kost meer is, maakt dat voor een keer niet uit.

Je schrok van mijn productie op de tegelvloer. Die van jou werd keurig opgevangen in een rubber. Waar je aanvankelijk geen voorstander van was. Maar voor mij geldt nog altijd 'safety first'. Want wat ken ik je nu helemaal? Hoewel ik mannen zoals jij maar al te goed ken. Die niet of heel kort antwoorden op berichtjes. Maar ook dat maakt niet uit.

Jij was degene was die je barkruk steeds dichterbij schoof. Maar je schildert mij af als je verleidster. Zo hoort dat. Zo moet het zijn. Liever met een foute vrouw naar bed dan zelf de naam van foute man dragen. Zo zijn de rollen verdeeld. Zij speelt met zijn natuurlijke behoeftes en hij trapt er in. We zijn beide zonder verwachtingen. Niemand weet van ons samenzijn vannacht.

Moe maar voldaan zet ik me aan de afwas. Met het openen van de hete kraan ontneem ik niemand zijn warme douche. Ik gooi de lakens in de was, dweil nog snel even de badkamervloer en ga dan, voordat ik zelf aan het werk moet, mijn verse krantje lezen. Ik zou graag wat mooie stukjes willen voorlezen aan iemand die tegenover me zit en samen met mij koffie drinkt. In plaats daarvan maak ik foto's van de mooiste artikelen en zet ze op twitter. Dan kunnen gelijkgestemden meelezen. Ze zijn niet hier maar dat maakt niet uit.

Ik loop de mistige tuin in en pluk de laatste druiven. Ze smaken naar een zomer vol zon. Door de radio buiten klinken zoetgevooisde liedjes van verloren liefdes. De wegwerkers zingen mee.


oktober 2016, Lehti Paul


Met dank aan onze gastblogster. Mail jij ons ook je single-belevenissen, tips, kijk op de dingen, ... ? Eén adres voor alle ontboezemingen: oponseentje@gmail.com
gevoelens • man-vrouw • seks

Juni: het rad van fortuin

Het lot, een keerpunt, (snelle) beweging, drukte, ruimere visie.

Of vlak van liefde en relaties was ook juli niet veel soeps. Misschien waren er kansen of mogelijkheden die ik niet heb gezien. Er zijn wel dingen gebeurd die ik moeilijk als toeval kan beschouwen, maar niet op amoureus vlak.

Misschien kwam er wel een keerpunt in mijn ‘denken’. In dat opzicht past deze kaart perfect. De afgelopen tijd hoor ik veel onvrede over/in de relaties uit mijn omgeving. Daarom komt er nog geen einde aan die relaties, maar het zette mij toch aan het denken. Wil ik eigenlijk wel iemand in mijn leven? Mis ik dat echt, compromissen moeten sluiten, opofferingen moeten doen? Ik heb nu meer dan ooit het gevoel dat het er gewoon niet in zit voor mij. En dat is ok. Ik ben het nu toch al gewoon, het leven gaat verder.

Ik las een artikel over de soorten eenzaamheid: sociaal en emotioneel. Ik denk dat het mij gewoon ontbreekt aan sociale contacten. Hoe langer ik alleen ben, hoe minder ik de intimiteit en lichamelijkheid mis. Omdat ik niet meer weet hoe het voelt om door een partner aangeraakt en vastgepakt te worden. Er zijn een paar mensen waar ik een (h)echte, emotionele band mee heb en dat vind ik op dit moment eigenlijk belangrijker.

Of… misschien verwacht ik het op dit moment het minst. Wat dus wil zeggen dat het er zit aan te komen, als ik Lies mag geloven. En er zit misschien iets aan te komen, waar ik voorlopig nog niets over kan/wil zeggen. Hierover volgende maand meer. Ondertussen ben ik benieuwd naar de belevenissen van Lies.

Bij deze wens ik jullie allemaal een warme zomer, op alle vlakken.

Elle

Elle heeft een ongewone hobby: tarot. Ze deed een jaarlegging per maand en wist dus begin 2016 al wat haar dit jaar te wachten stond. Met een maandelijkse blogpost houdt ze ons op de hoogte van haar avonturen als single aan de hand van die jaarlegging.

Met dank aan onze gastblogster. Mail jij ons ook je single-belevenissen, tips, kijk op de dingen, ... ? Eén adres voor alle ontboezemingen: oponseentje@gmail.com
activiteiten • relaties • seks

Dierlijke aantrekkingskracht

Een ex-collega vroeg me zonet hoe het met mijn "date" van vrijdag was geweest.

"Heel fijn, gezellig, leuk maar het wordt niks want er is geen dierlijke aantrekkingskracht."

Haar ogen bekeken me alsof ik iets heel raar zei, blijkbaar kent zij dit niet en heeft ze dit nooit mee gemaakt.

Ik daarentegen zou met niemand iets kunnen beginnen zonder dat.
Als je iemand leert kennen moet er gewoon een fysieke klik zijn, een verlangen, ja zelfs zo'n verlangen dat je de kleren van zijn lichaam wil scheuren, of toch zo snel mogelijk uit wilt eens de deur achter je toe is. Ik maakte het mee, ik weet hoe geweldig het is en ik doe het niet meer voor minder. Maar na die blik van haar vraag ik me af of ik niet de rare ben i.p.v. zij...

Met dank aan onze gastblogster. Jouw verhaal, opinie, tip, uitnodiging, ... is ook welkom bij oponseentje@gmail.com
dating • seks

Broek vol

Gezien in De Standaard van vrijdag 31 juli


Singles, wat kunnen ze soms zielig zijn...

Met dank aan onze gastblogger. Jouw tip, getuigenis, opiniestuk, ... is ook welkom bij oponseentje@gmail.com
humor • seks

Er is geen enkel rationeel argument om een relatie te beginnen

Vandaag verscheen er een interessant interview met Paul Verhaeghe in Knack.

Met dank aan de lezeres die de link mailde naar oponseentje@gmail.com.
dating • relaties • seks

De drooglegging

Soms trek ik al mijn kleren uit om naakt voor de spiegel te gaan staan. Alsof ik met eigen ogen wil zien waar het aan schort. Dat lijf dat onherkenbaar is geworden. De heupen die veel te breed zijn, de veel te vlezige billen, de borsten die minder pront zijn dan vroeger. En het litteken. Het litteken dat iedere nieuwe man eraan zal herinneren dat het kind niet het zijne is. Dat het niet vreemd is, daar wil ik mezelf van overtuigen. Dat het niet vreemd is dat ik met niemand meer het bed deel. Ze zouden wel gek moeten zijn. Ik zou wel gek moeten zijn.

Ik zou in mijn seksuele prime moeten zijn maar doe het al jaren (bijna) niet meer. De eerste keer dat er anderhalf jaar over ging, had ik nooit durven denken dat dit het scenario zou zijn voor nog veel meer jaren. In het begin waren er verzachtende omstandigheden. Het leven had me een pandoering gegeven waar ik lange tijd niet goed van was. In die tijd was seks niet echt een prioriteit. Het flitste af en toe nog wel es door mijn hoofd en naar mijn buik, maar mijn verdriet haalde vlotjes de bovenhand op mijn libido. Pas toen ik min of meer was bekomen van ’s levens oplawaai, begon het pijnlijk te worden. Daar diende zich spontaan een oplossing voor aan: a friend with benefits. Hij zette die (bijna) aan het begin van deze paragraaf. Maar ook hij vond een vriendin.

Het vervolg van deze openhartige getuigenis lees je op Charliemag.
seks

Nieuwjaarsgeschenkje J. (the end)

We hebben dit keer een, voor ons doen, uitgebreide babbel gehad over nieuwjaar vieren, over mijn dates en 'relaties' die nooit standhouden, ...

Ik lag met mijn hoofd op zijn buik (bedekt met het hipste kostuum ever), ik luisterde naar zijn ademhaling en hij streelde mijn haar. Even droomde ik weg. Is dit wat 'fuck buddies'  doen (het is een lelijk woord ik weet het, maar we zijn in de feiten eigenlijk niet meer dan dat)? Wat heb ik dit nodig, wat mis ik dergelijke intieme cosy momentjes, wat wil ik die zo graag altijd binnen handbereik hebben?

Het blijft worstelen met dat gevoel van zoveel willen geven maar niemand vinden om het aan te geven en het ook wederzijds en oprecht terug willen krijgen. Het is balanceren tussen te snel teveel willen, te full on worden, daarmee mannen af te schrikken en de drang om ook voldoende dingen 'op mijn eentje' te kunnen blijven doen en beslissen.

Maar voor nu geniet ik even na. Zit ik opnieuw in de zetel die doordrongen is van zijn zalig zoete geur. Kijk ik smachtend naar het lege blikje ice tea green waar hij sexy aan sipte en laat ik lekker aan jullie verbeelding over wat er na die babbel in de zetel gebeurde. Pittig of niet, wie zal het zeggen, soms is fantasie levendiger dan het gewoon woordelijk te moeten lezen.

Met dank aan onze gastblogster. Wij smachten naar jouw getuigenis. Eén adres voor al je anonieme ontboezemingen: oponseentje@gmail.com
friends with benefits • seks

Nieuwjaarsgeschenkje J. (deel 2)

Ik heb zoveel te geven en ook al geef ik al veel aan mijn dochtertjes, mijn vrienden, ... Liefde geven aan een man en ook terug krijgen is niet vergelijkbaar. Nu, ik geef geen liefde aan J. en ik krijg het al zeker niet terug, maar we geven en nemen wel andere dingen aan/van mekaar ;-)

En vooral de sidedish en het sausje erbij van humor, playen, teasen en challengen vind ik zo leuk. Dat ontbreekt zo vaak bij anderen en ook al draait het bij J. ook enkel daarom toch mis ik het vaak bij echte partnerkandidaten. Er zijn weinig mannen die me boeien en (blijven) raken en uitdagen. Zeer weinig of ik kom ze niet tegen alleszins. J. Is gewoon handig om te hebben (en dito ik voor hem).  Hij behandelt me goed, lost een behoefte in die, ja wij single vrouwen ook (mogen!) hebben, en gaandeweg zijn we ook echt meer beginnen praten. Als ik terug denk aan onze 1ste ontmoeting dan kan ik niet anders dan breed glimlachen en een gelukzalige kriebel voelen. Ik zie me nog staan in de broodjeszaak, niet wetende of ik nu 1 of 2 broodjes moest kopen omdat ik niet geloofde dat zo'n hottie aan mijn deur zou aanbellen (en opnieuw en opnieuw).

(wordt vervolgd)
friends with benefits • seks
Abonneren op: Posts (Atom)