Op ons eentje: humor

Posts tonen met het label humor. Alle posts tonen

Het zijn 'verwarrende tijden'... nieuwsberichten, voorzorgsmaatregelen, alles ademt 'corona' uit.
Als single kan de opgelegde (grotendeelse) isolatie nog zwaarder doorwegen.
Hoe pakken jullie deze periode aan?

Hierbij mijn aanpak:
- elke avond chat ik met drie vast mensen (genoemd: 'het dagelijks klapke')
- elke dag een wandeling: soms alleen, soms met iemand erbij
- van thuis uit kunnen werken, leidt af en houdt bezig
- lange leve het internet: meetings via Zoom, online filmpjes om te stretchen en sporten, series en films
- trachten ook de positieve kant van de zaak te zien: de zalige rust en stilte, de luchtkwaliteit gaat erop vooruit, mijn huis krijgt een keer een grondige opkuis (in stukskes, elke week iets)

Natuurlijk mis ik ook veel dingen, maar er eens over kunnen spreken en merken dat anderen dat ook hebben, doet al veel.
Ik stel me ook de vraag: kunnen singles nu beter met de opgelegde isolatie om omdat wel al met zoveel onze plan leren trekken of is het juist moeilijker want er komt nog meer op onze schouders te liggen. Of ligt het antwoord ergens tussen deze twee in?

Onlangs zag ik het nog eens passeren, een cursus voor singles met de titel 'Single zijn: een last of kracht?'. Ik herinner me nog dat ik, enkele jaren geleden en pas single, me hiervoor inschreef. In de bijhorende tekst over de cursus stond duidelijk 'het is geen praatgroep'. 'Ha, eens wat anders, mogelijk leuk!'dacht ik. Op de eerste cursusdag kwam ik de groep binnen: allemaal vrouwen. De twee lesgeefsters stelden zich voor, waarna elke deelneemster werd uitgenodigd hetzelfde te doen. Erna werd impliciet de toon gezet: single-zijn was zielig, wij mankeerden allemaal iets en daar moest dringend iets aan gebeuren... oh, ja, en we moesten mannen leren aanspreken, bijvoorbeeld bij het wachten op de tram. Van verbazing kon ik enkele seconden geen woord uitbrengen.

Bepaalde deelneemsters deelden hun verhaal... tiens, het was toch geen praatgroep? Ik heb het uitgehouden tot de middag: het samen eten met een deel van de groep, weg van de cursuslocatie, was nog het tofste. Bij de eerstvolgende pauze en de woorden van één van de begeleidsters 'ik heb zelf nog nooit een relatie gehad' maakte ik hen duidelijk te vertrekken. Ik stapte opgelucht buiten, weg van een concept dat enkel zieligheid tot leedvermaak en 'geld verdienen aan singles' door onprofessionele begeleidsters was. 'Anders leren omgaan met het single zijn' was een goedkope verpakking voor een cursus om singles in de put te duwen. Een concreet, realistisch maatschappelijk kader bieden in een toffe groepsgeest was wel het minste dat deze cursus kon bieden.

Terwijl ik al fietsend de oprijlaan van de cursuslocatie verliet, rende één van de cursusleidsters me tegemoet. Ze drukte me een dunne papierbundel in handen. 'Nog praktische tips die we aan iedereen op het einde meegeven.' waren haar woorden. Achteloos stopte ik alles weg. Bij thuiskomst durfde ik het aan de tips eens door te nemen. De twee pagina's 'tips' waren van hetzelfde niveau als de cursus. Eén tip herinner ik me nog levendig: 'laat uw lichten in huis branden bij het weggaan 's morgens, zo lijkt het alsof er iemand u opwacht als u terug thuiskomt.' Alsof singles, al sterk gediscrimineerd op financieel gebied, dit gaan toepassen! Ik ben eens goed beginnen lachen om zoveel 'intelligente' adviezen... toch nog waar voor mijn geld!

Britse komedienne Sindhu Vee vermengt nuchtere realiteitszin, vrijmoedige openheid over het huwelijk (en kinderen) en sarcasme tot een levendige stand-up (vanaf minuut 04:15). Heerlijk verfrissend als single ter relativering van de suikerzoete, romantische ideeën over een relatie/huwelijk...

Met dank aan onze gastblogster. Mail jij ons ook je single-belevenissen, tips, kijk op de dingen, ... ? Eén adres voor alle ontboezemingen: oponseentje@gmail.com

‘’t Is gebeurd’, zou Erik Van Looy zeggen.

Ik ben officieel ingeschreven op een datingsite.

Voor velen onder jullie misschien geen wereldschokkend nieuws, maar voor mij gaat dat toch gepaard met af en toe een kleine angstaanval van ‘d*** waar ben ik nu aan begonnen’ tot een fijn gevoel van spanning.

Had het aan mij gelegen, was het bij wat snuisteren naar verschillende mogelijke sites gebleven, maar een avond met mijn orde-leden (van het vrouwelijk geslacht) heeft daar anders over beslist.

Wat is mij tot dusver al opgevallen?

Ten eerste: hoe leep die heersers van datingsite-land wel zijn. Wat begon met het invullen van een persoonlijkheidsprofiel, resulteerde in een daadwerkelijke registratie. En, om uiteindelijk toch iets zinnigs met die registratie te kunnen doen, ben je verplicht om te dokken. (Enfin, toch de site waar ik op zit, misschien is dat bij andere niet het geval.)

Ten tweede: toen ik de volgende ochtend mijn mailbox opende, bleek die te zijn overspoeld met fotoverzoeken. Nu moet je weten dat mijn ingevuld profiel werkelijk op niets trok. Ik had dan wel een heel pak vragen doorworsteld die ik (of beter: wij) wel naar behoren had beantwoord (aangeven in de mate waarin je akkoord-niet akkoord gaat met stellingen), maar persoonlijke beschrijvingen had ik nauwelijks gegeven, of waren werkelijk zeer kort/saai. Dat kwam enerzijds omdat het nogal een jolige avond was en anderzijds omdat we er ons uiteindelijk toch vanaf wilden maken gezien het nogal wat tijd in beslag nam.

Dus, heren: wat moet ik daar nu uit concluderen? Zijn sommige mannen dan zo oppervlakkig dat het ze nauwelijks iets kan schelen hoe een potentiële partner is, enkel hoe ze eruitziet? Ben ik te naïef geweest op dat vlak?

En heren, nog een vraag: als er in een beschrijving iets staat van ‘hecht belang aan vrijheid enz.’, moet ik dat dan interpreteren als: ‘ik wil eigenlijk een vrijgeleide om mijn gang te gaan en hou intussen mijn ogen open voor wat er nog de revue passeert’ (volgens ordelid 1), of als ‘ik hecht er belang aan om mijn eigen ding nog te kunnen doen, niet àlles moet met z’n 2 maar dat wil niet zeggen dat ik een relatie maar als iets vrijblijvend zie’ (volgens ordelid 2)?

Bon, ik zal die foto nu misschien toch maar eens opladen J

Coco