Posts tonen met het label vrouw. Alle posts tonen

De eerste indruk... maak je maar één keer.

Het was onlangs een discussiepunt bij een babbel: hoe doorslaggevend is de eerste indruk? En hoe snel trekken we conclusies op basis van deze eerste indruk bij dates? Welke informatie halen we uit 'op het eerste zicht' van iemand?
Bij een eerste ontmoeting ervaren we een pak informatie binnen te krijgen: een mix van uiterlijk, uitstraling, houding,...
Op basis van enkele losse verhalen en hilarische anekdotes kwamen we tot de volgende vaststellingen: 'waar letten we op bij mannen' (heren, altijd benieuwd wat zoal aandachtspunten vanuit jullie perspectief zijn):

- uiterlijk: voor een groot stuk vaststaand, doch 'verzorgd' is altijd te bereiken. Op tijd en stond naar de kapper, en fris gewassen. Wolken parfum of walmen after shave blijven best achterwege, net als (witte) sokken in sandalen. Schoenen met punten stonden tevens niet hoog in aanzien (wegens kans op eksterogen en andere voetvervormingen - wij staan graag op 'goede en gezonde voet' met u). Net iets te ver openstaande hemden à la Simon Cowell konden op afgrijzen rekenen net als broeken op niveau min één ( = waarbij uw bilspleet deels zichtbaar is).

- uitstraling: heel subjectief natuurlijk, doch eens lachen scoort altijd.

- houding: rechtop lopen en kijken is een vereiste, iemand aankijken bij een conversatie ook (portefeuilles en smartphones op tafel leggen, blijken een instant-afknapper). Elementaire beleefdheid kwam als belangrijk punt naar voren ('Hallo' of 'Goedenavond, ik ben .....' scoort beter dan te beginnen met 'Ik ben er, amaai, was dat me een gezoek naar een parkeerplaats.') naast het fenomeen 'menspreading' (onbeleefd veel ruimte inpakken door met uw benen zeer wijd open te zitten). Bij 'houding' werd ook de innerlijke kant meegeteld: mannen die zeer hoge verwachtingen van de avond hebben en/of gelijk afkomen met een bos rozen, lopen net iets te snel van stapel.

De conclusie, na al deze indrukken, was en blijft: 'het moet gewoon klikken'....

Hemelse huwelijksideologie


Als steeds nieuwsgierige en (op)zoekende single die zich heel bewust is van de zee van tijd die ze heeft voor al die eigen vragen en interesses, kwam ik via een tip bij de research en persoon van Bella Depaulo terecht. Zij is professor psychologie aan de universiteit van Californië en, zoals ze het zelf noemt, 'single at heart'. Haar passie en onderzoeksonderwerp is 'het single leven' en dat vertaalde zich o.a. in twee boeken: 'Singled out' en 'The best of single life'. Depaulo's webpagina en blog waren zalig om te lezen: zo haalt ze een aantal stellingen en ideologieën aan en vervolgens overhoop i.v.m. de maatschappelijke glorie van een relatie en het huwelijk.
Een kleine greep:

-de ideologische, maatschappelijke druk om te huwen/relatie te hebben en de ophemeling van het huwelijk noemt ze 'matrimania'
-de wetenschappelijke onderzoeken richten zich naar koppels en stuitten, raar maar waar, steeds op 'gehuwden/koppels zijn gelukkiger/gezonder/meer sociaal verbonden/... dan singles!'(blijkbaar gaat men vooral naar dit geluk peilen bij net koppels die nog volop in 'honeymoon'-sfeer zitten en bekijkt men de factor 'willen voldoen aan de antwoordnorm' niet + stelt Depaulo een flink pak overdrijvingen en valse gegevens vast!)
-het feit dat de wet gehuwden beter beschermt
-brainwashing via tv-shows, vooral voor vrouwen bedoeld, waarbij het veroveren van een neerknielende man met ring en het daaropvolgende huwelijk hét ultieme levensmoment is (bv. 'The bachelor' en 'Bridget Jones')
-de politieke organisatie van ons systeem wordt gevormd rond de huwelijkse norm en de daaruit voortkomende noden (bv. mutualiteitsvoordelen, single-toeslag bij hotelboekingen en reisaangelegenheden)
-hier voeg ik zelf nog bij: de eindeloze liefdesliedjes van 'ik mis je', 'ben je kwijt'over 'ik ben verliefd op je' tot '(ik) kom terug!' Tot op heden ken ik geen nummer dat de single levensstijl bejubeld, geen woord reppende over 'ik ben eindelijk vrij voor een ander.'

Depaulo somt vervolgens de realiteit van het single leven op en de voordelen (zoals persoonlijke groei, bewuste 'alleen-tijd' als innerlijke voeding,...en seks komt ook aan bod).
Ik ben alvast fan! Enige bemerking die ik heb is dat het ervaren van het huwelijk en single leven door resp. vrouwen en mannen niet aan (onderzoeksmatig) bod komt. Uit studies die ik voorheen las, blijkt dat er wel degelijk een verschil bestaat tussen de ervaring van geluk/gezondheid/... van beide geslachten. 'Zijn huwelijk' is gezondheidsbevorderend, 'haar huwelijk' niet. Single vrouwen daarentegen scoren 'beter' in hun singlegeluk dan mannen (Maushart S., 2002) op alle vlakken.Verder is er bij veel onderzoeken sprake van heteroseksisme: het normkoppel dat naar voren geschoven wordt is de vrouw-man samenstelling.

website: www.belladepaulo.com

Vlinderke

Nieuw: documentaire over single vrouwen



In deze korte documentaire onderzoekt Beke Olyrhook hoe zijzelf en andere vrouwen omgaan met het gegeven dat ze single zijn. In Lente vertellen drie vrouwen wat ze ervaren. Zijn ze gelukkig, voelen ze zich compleet? Of wachten ze toch op de prins op het witte paard?

Première op 17 september in Rotterdam

Met dank aan onze gastblogger. Mail jij ons ook je single-belevenissen, tips, kijk op de dingen, ... ? Eén adres voor alle ontboezemingen: oponseentje@gmail.com

Single zijn: echt geen pretje

Ik ben nu al een jaar of 5 alleen.

Het ergste is dat ik geen sociaal leven heb sinds mijn moeder overleden is. Ik heb er gewoon nooit bij stilgestaan dat ik een sociaal leven nodig had. Ik zorgde voor haar omdat ze half verlamd was. Ik vond het niet meer dan normaal dat ik die taak op mij nam, tot ze overleed en daar stond ik ALLEEN.

Ik verhuisde maar dat hielp ook niet. Ik durfde gewoon als dame niet alleen op stap te gaan. De drempelvrees was te hoog. Nog altijd trouwens. Elk weekend denk ik: OK, deze avond ben ik weg . Maar ach, zodra het zover is, heb ik de moed niet. Altijd dat alleen zijn, ik loop ver de muren op. Ja, online contacten zoeken helpt maar dat mag niet te lang duren want meestal beginnen ze wel over hun seksuele lust (mannelijke contacten). Dus vrienden kan je dat ook niet noemen.

Ik ben het alleen zijn beu. Waarom durf ik niet op te stap te gaan? Waarom stap ik niet in m'n stoute schoenen? De vrees ergens alleen binnen te gaan, is zo groot. Ik durf het gewoon niet.

Ik ben ondertussen 49 jaar. Volgens andere mensen ben ik zeker niet mis van uiterlijk. Wat houdt me zo tegen? Kan iemand me raad geven?


Met dank aan onze gastblogster. Wil je ook je verhaal doen, mail dan naar oponseentje@gmail.com

Alleen op stap: hoe doe je dat eigenlijk?

Ik heb het al wel eens overwogen; op mijn eentje iets gaan drinken/eten of naar de film. Maar uiteindelijk beland ik telkens weer met bord op de schoot en drankje in de hand in mijn ‘home cinema’.

Want, ik zie mij daar in gedachten al zitten; als het meezit aan een tafeltje bij het raam – dan kan je nog wat ‘geïnteresseerd’ naar buiten koekeloeren - als het tegenzit in the centre, te midden van jolige bendes en starende blikken.

Na het uitvoerig bestuderen van de kaart en het bestellen zit je daar dan. Letterlijk.

Aangezien ik allesbehalve smartphone-verslaafd ben, zou ik boek of krant meenemen maar eerlijk, ik kan mij in zo’n omstandigheden moeilijk concentreren. In feite zou dat dan hét moment moeten zijn om contact te leggen – zo heb ik gelezen dat het er in zo’n omstandigheden op aan komt de indruk te geven dat je wel blij bent met je situatie maar ook weer niet mag laten uitschijnen dat je je tevéél amuseert op je eentje …. Ja, hallo?!

Bijkomend punt: zoek maar eens een leuk adresje in het Hol van Pluto. In een stad struikel je bijna over de leuke koffiehuizen, in mijn contreien eerder over 'ouwe petencafés'.... :-)

En dan heb ik het nog niet over café-bezoek gehad! O horror! En zeker als vrouw! Ik weet niet hoe jullie ervaringen zijn, maar mijn brein legt – helaas en shame on me - niet spontaan een positieve link als ik een vrouw alleen aan een toog zie zitten (Wat zou die daar zitten doen? On the hunt? Heeft haar date afgezegd? Bimbo?) Terwijl daar op zich absoluut niets mis mee is, en ik helemaal niet zo denk over een man, alleen aan een toog….

Feit blijft, ik vind uitstappen op mijn eentje niet zo eenvoudig en ik denk dat het gewoonweg ook niet zo plezierig is.

Echter! Bij deze neem ik mij voor de proef op de som te nemen: ik ga, met een moedig hart, binnenkort alleen op stap!


Coco

ps: mochten jullie binnen afzienbare tijd iemand spotten in een koffiebar, verdiept in een boek, maar met een toch ietwat onzekere blik in de ogen, zet je er gerust bij! Je mag mijn krant lenen :-)

Een warme avond...

Voor de dames*...

‘De wind snijdt in mijn gezicht, de sneeuwvlokken dwarrelen in mijn ogen,... ik probeer me een weg te banen op mijn fiets richting huis. De zware werkdag ebt nog na: ‘deadlines’, ‘andere verlofregeling’,... en andere thema’s en gedachten woelen in mijn hoofd rond. Verkleumd en half verweekt open ik de huisdeur. Terwijl ik mijn jas ophang en mijn schoenen uitschop in de gang, merk ik een lichtstreep vanonder de verbindende hal-woonkamerdeur: ‘Verdorie, zeker vanmorgen het licht vergeten uit te doen, ook dat nog!’ zeg ik tegen de muren. Ik duw de haldeur open en blijf als verstomd staan... de woonkamer baadt in het kaarslicht. Met open mond aanschouw ik een ‘schoon marchandiese’ van een man op enkele kussens, liggend voor het knisperend haardvuur. Deze spreekt mij met zachte stem toe: ‘Goedeavond, mevrouw. Excuseer dat ik u liet schrikken, dat was niet de bedoeling. U bent, als trouwe klant van ons groene-stroom-bedrijf X., uitgeloot voor een,... hoe kan ik het het best omschrijven?... ‘warme avond’.... bij deze. Ik sta de komende uren ter uwer beschikking. Uw wensen ken ik niet, maar ik hoor ze graag. Misschien beginnen met een warm drankje?’
Ik denk nog net 'Ik ben in de nieuwe reclamespot voor instantsoep beland!' doch, na een moment van bekomen, stap ik op hem toe terwijl ik voelbaar ontdooi en de werkdag van mij af laat vallen...’


* Heren, over enkele dagen een ‘warme vrouw’ voor jullie! :-)



Met dank aan onze gastblogster. Zin om ook in je pen te kruipen en jouw ervaringen te delen met honderden medesingles? Mail dan naar oponseentje@gmail.com

My ladies!

Als single ‘je plan trekken’ vormt een boost voor je zelfstandigheid, anderzijds kan ik deze plantrekkerij op momenten ferm beu zijn.
Op zo’n momenten kan ik mijn batterijen opladen met ‘vrouwenpower’, zijnde een openhartige babbel met één of meerdere vriendinnen. Vrouwenpower-babbels kunnen zowat overal ontstaan: op de fiets als onze wegen kruisen, bij een pauzemoment van een cursus,... de meest voedende voor mij zijn deze die afgesproken zijn en vergezeld gaan met pittige details en verhalen, intense lachbuien, liters thee, veel te veel zoetigheden en veel tijd voor dit alles.
Waarover wij dan praten? Wel, zo’n beetje over alles: werk, hobbies, films, ... doch het moment dat het over ‘dates/relaties’, ‘mannen’, ‘beha’s/lingerie’ of ‘sex’ gaat en vooral de combinatie van deze thema’s met nadruk op het laatste, verandert er iets... wij dompelen ons onder in een vrouwenband die ervoor zorgt dat we aan de lippen hangen van de ene vrouw die vertelt dat HIJ bestaat (een man die kan beminnen, zo ergens tot in de achtste hemel; het blijkt niet enkel een gerucht te zijn! ;-)), vervolgens gieren we het uit bij het horen van een dating-flater (deze man bleek 'adembenemend' te zijn! hij had van z’n mama gehoord dat je een vrouw moest laten praten tijdens een afspraakje, dus de date was een spervragenvuur), nemen wij het voor elkaar op en sabelen we woordelijk de man neer die één van ons op laffe wijze behandelde (laat ons zeggen dat het in de categorie ‘zeer ongewenste intimiteiten’ valt),...

Zijn wij engelen die altijd aan het rechte eind trekken en elkaar geen tegenwoord durven bieden? Neen, absoluut niet, maar er is iets onder vrouwen dat ik niet alleen nodig heb... het is iets waar ik ook trots op ben en waarover ik blij ben dat ik er deel van uitmaak: ik noem het ‘vrouwenpower’ en ik ervaar het vooral als we het allemaal uitgieren, als we onnozel doen, als we aan één blik van verstandhouding genoeg hebben, en vooral... als we samen tot de conclusie komen het eens ferm deugd doet onder-ons-madammen-te-zijn!
My ladies, merci voor de madammenmomenten en fijne Vrouwendag!

Vlinderke