Rampenplan

maandag 30 augustus 2010 Sven Volckerijck 5 Opmerkingen

Het is me al effectief overkomen dat ik een rampenplan nodig had, en ik herinner me (van toen ik nog getrouwd was) een wel heel ernstige situatie waarin ik gelukkig niet alleen was, maar eigenlijk moeten we er durven aan denken.

Elke single heeft een rampenplan nodig.


Wat moet er gebeuren als je van de trap valt ? Hoe kan je dan geholpen worden ? Welke (misschien wel letterlijk levensreddende) hulplijnen kan je dan bereiken ? Zal je er dagen liggen vooraleer je gevonden wordt ? Kan er iemand binnen in geval van nood ? Hoe makkelijk kan je (als je nog bij bewustzijn bent, that is...) zelf nog iemand bellen ? Heb je je gsm steeds bij de hand ? Of moeten we zo'n alarmknop om zoals alleenwonende bejaarden, waardoor bij nood meteen iemand verwittigd wordt ?

Dit zijn maar enkele van de vragen die ik me soms stel. Niet dat ik hier wakker van lig 's avonds, maar anderzijds vind ik ook dat je je niet kan permitteren om er nooit over na te denken en "te zien als het zover is".

Heb jij een rampenplan voor als er je iets overkomt, als single helemaal alleen in je grote huis ? En wat moet er volgens jou zeker in, in dat rampenplan ?

5 opmerkingen:

  1. ik heb mijn kinderen zo snel mogelijk leren telefoneren en de belangrijke nummers op een briefje bij de telefoon geschreven. Ik was als de dood dat ik ineens halfdood zou liggen en zij niemand zouden kunnen verwittigen. Nu zijn ze groter en lijkt het mij minder 'erg'.

    Maar als ik alleen ben, ga ik niet slapen zonder mijn telefoon. Ik ben eens wakker geworden op mijn rug en was volledig geblokkeerd: kon niet meer draaien of zo. Toen was ik gelukkig niet alleen, maar ik wil geen risico lopen. Voor de rest woon ik in een rijhuis. Als ik luid genoeg roep, zal de buurvrouw me zeker horen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Eigenlijk heb ik nog nooit gedacht aan een rampenplan.

    Gelukkig liggen de slaapkamer en de woonkamer (waar de vaste telefoon en de gsm zich bevinden) op dezelfde verdieping. En als ik eens hard roep, zijn er zeker buren die me zullen horen.

    Maar toch, de deur doe ik altijd op slot en de sleutel blijft op het slot zitten. Hoe geraakt men dan binnen?

    Ik denk dat ik na dit stukje van jou toch maar een paar dingen ga veranderen:
    - gsm mee naar de slaapkamer
    - sleutel niet meer op het slot laten zitten

    Al op voorhand bedankt, Sven, voor het redden van mijn leven!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hier heb ik nu nog eens geen seconde bij stilgestaan, zie. En dat ben ik ook niet direct van plan. Ik weiger systematisch om aan doemdenken te doen en bekijk liever het leven op een positieve manier...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. @Rigel : het gaat niet om doemdenken, het gaat om voorbereid zijn. Zeker als je, zoals ik, kinderen hebt, voel je toch wel de noodzaak om ervoor te zorgen dat er zoveel mogelijk "veiligheid" ingebouwd zit, maar waterdicht is het allesbehalve... En ik loop ook zeker niet de hele tijd te denken aan wat mis kan gaan, hoor. Maar af en toe er eens bij stilstaan en toch iets van "plan" achter de hand hebben, is geruststellend (voor mij toch)
    @Lies : graag gedaan ! ;)
    @Elke : ik herken het volledig...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik heb een vriendin én mijn mama een overzichtje gegeven van telefoonnummers van mijn familie en vrienden. Op die manier kan iedereen de nodige mensen verwittigen.

    En uiteraard gaat een vrijgezel nooit ver weg zonder GSM. Was het niet om te bellen in nood, dan is het wel om zijn/haar vrienden altijd binnen handbereik te hebben :)

    BeantwoordenVerwijderen