Posts tonen met het label vrijetijd. Alle posts tonen

Thuiskomen

Zondag is bij ons nogal rap familiedag: naar mijn ouders, grootouders, bij de zus, bij de broer,…. keuze genoeg! Maar na zo een gezellige middag familie kan het alleen thuiskomen wel eens hard aankomen. Om dit wat op te vangen/voor te zijn ga ik vaak wandelen voor ik naar huis rijd, een goed half uurtje doorstappen om los te laten wat ik niet (meer) heb en energie op te doen voor de komende werkweek.

Heel vaak krijg ik hier reactie op, zowel van vrienden en kennissen als van mensen die ik onderweg tegenkom. Chique dat je dit alleen doet! Pas toch maar op zo alleen op straat! Is wandelen niet saai? Je gaat toch niet in het donker wandelen? Ben je nooit bang alleen?…..

Mensen gaan alleen joggen, wandelen met de hond,… maar alleen wandelen is blijkbaar iets ongewoon. Vorig weekend vroeg een vrouw me of ik mijn hond aan het zoeken was. Geen idee vanwaar deze vraag kwam want ik had geen leiband of zo in mijn hand, liep niet naar mijn hond te roepen,.. Ik vond de veronderstelling wel fantastisch en het zette me ook aan om dit stukje te schrijven.

Is alleen wandelen saai? Zoals met alles hangt veel af van de ingesteldheid waarmee je aan iets begint. Als je gaat wandelen vanuit een romantisch of gezellige samen beeld, is alleen wandelen waarschijnlijk horror. Voor mij zijn deze wandelingen een vorm van ventileren, bewegen, ontspannen, back to basic, zuurstof,…

Ik weet dat het goed bedoeld is, maar de bezorgdheid over niet in het donker, niet alleen op straat,…. kunnen me zo op de zenuwen werken. Het zijn vaak net diezelfde mensen die aandringen dat je moet buitenkomen als single, onder de mensen komen,… Ik heb heus niet elke avond een prins op het witte paard die me aan de deur afzet. Als ik in de winter wil buitenkomen, is niet in het donker lopen moeilijk te vermijden,… Tenzij er een mobiele lantaarnpaal is waarvan ik het bestaan niet ken.

Ben ik al bang geweest in het donker? Ja, maar niet meer dan overdag. Net zoals overdag denk ik wel na over waar ik alleen ga wandelen. En ik heb ook al vaak mogen ervaren dat niet iedereen slechte bedoelingen heeft in deze wereld.

Nog eens een dikke merci aan:
- de jongeren die me geholpen hebben toen ik mijn enkel had verstuikt en ijs hebben gehaald en me tot aan mijn auto geholpen

- de meneer die me zijn trui schonk om rond mijn middel te knopen om het gat in mijn rok te bedekken nadat ik tussen de roltrap had gezeten. Ik wil je hem terugbezorgen maar ben ik toen vergeten vragen.

- Degene die geholpen heeft om mijn boodschappen thuis te krijgen toen mijn zakken het begaven.

- Degene die me vorige week ridderlijk kwam helpen toen ik stond te vloeken op mijn platte band in de auto

- …….

Met dank aan onze gastblogster. Mail jij ons ook je single-belevenissen, tips, kijk op de dingen, ... ? Eén adres voor alle ontboezemingen: oponseentje@gmail.com
activiteiten • angst • norm • sport

Haat-liefdeverhouding met de zomer

Door het jaar heen heb ik in de week wel altijd een aantal avonden/weekenden gevuld. Zumba, bbbb, een shift als barvrijwilliger, salsa, etentje,....

In de zomer vallen veel van die activiteiten weg. De festivals, marktjes, picknicks,.... schieten als paddenstoelen uit de grond.

Maar hoe ouder ik word, hoe minder vanzelfsprekend het is om in gezelschap te gaan.

Een paar jaar terug was het zo vanzelfsprekend: alles wat zich aandiende deden we samen met de leiding of andere vrienden. Maar nu zijn er zo veel meer factoren om mee rekening te houden: kindjes, werk, partners,.....

Ik geniet van al die zomeractiviteiten, maar zie er ook wel wat tegenop om telkens degene te zijn die vraagt: heb je zin om .... te doen of om alleen te gaan.

Nog iemand die dit probleem herkent en hoe gaan jullie ermee om?

Katrijn

Met dank aan onze gastblogster. Mail jij ons ook je single-belevenissen, tips, kijk op de dingen, ... ? Eén adres voor alle ontboezemingen: oponseentje@gmail.com
activiteiten • vakantie • vraagstuk • vrijetijd

Mei: maand van de kluizenaar (deel 2)

Dat brengt me bij die andere vraag die mij na lange tijd dit weekend weer gesteld werd. “En hoe is’t in de liefde?” Baf, recht op de tafel. Euhm… Nikske in de liefde. Nog steeds niet. “Dat komt nog wel. Buitenkomen, hé.” Ja, want zo simpel is het nu eenmaal. Zeker als je bedenkt dat ‘hij’ ook net dan moet buitenkomen, op dezelfde plaats. En dan moet er nog contact zijn, liefst. Alsof je niet gewoon kan buitenkomen om mensen te leren kennen of ervaringen op te doen. Dat is wat ik de laatste maanden gedaan heb. Zonder dat er iets moest, zonder al te hoge verwachtingen. Ook al had ik er wel meer van verwacht. Eens zien hoe lang ik het volhoud om niets meer te plannen. Mijn beste vriendin weet alvast wat ze moet doen als ik nog eens een idee heb!

Voor het geval het toch weer begint te kriebelen: zijn er activiteiten, cursussen of workshops (voor singles) die jullie kunnen aanraden?

Met dank aan onze gastblogster. Jouw verhaal, mening, tip, ... is ook welkom bij oponseentje@gmail.com
activiteiten • vraagstuk • vrijetijd

Mei: maand van de kluizenaar

Er zijn in het leven twee vragen die ik vrees. Twee vragen die mij doen twijfelen aan mezelf. Eén daarvan is: “En wat zijn uw hobby’’s?” Tot voor kort zou ik geen bevredigend antwoord hebben kunnen geven. Ik speel toneel, maar dat is maar een paar maand per jaar. Voor de rest… Tv kijken zeker? Lezen? En af en toe afspreken met vrienden? Zijn dat hobby’s? Maar je zal maar eens géén hobby hebben. Ik moest er aan denken toen ik een column las over een bore out, verveling op het werk. Ik had er nog nooit van gehoord. Zou je je ook kunnen vervelen in je vrije tijd?

Begin dit jaar plande ik mijn agenda vol om toch maar bezig te zijn en buiten te komen. Nieuwe dingen en mensen te leren kennen. Een hobby te hebben! Alleen… koos ik blijkbaar voor dingen waar ik niet goed in ben. Niet echt bevorderlijk voor het zelfvertrouwen. En bovendien had/heb ik daardoor te weinig tijd om voor mezelf te zorgen. Ik besliste dus dat het na de zomer anders moet. Het was dan ook de maand van de Kluizenaar. Mijn persoonlijke kaart, aangezien ik eigenlijk een vrij introvert persoon ben, nogal een eenzaat. De maand dus van introspectie, zoeken en eenzaamheid. Een moment van zelfbezinning om duidelijkheid te krijgen in wat ik werkelijk wil bereiken. Ik weet nu wel dat het zoals de afgelopen maanden niet meer hoeft.

(wordt vervolgd)
activiteiten • vrijetijd

Alleen op stap: hoe doe je dat eigenlijk?

Ik heb het al wel eens overwogen; op mijn eentje iets gaan drinken/eten of naar de film. Maar uiteindelijk beland ik telkens weer met bord op de schoot en drankje in de hand in mijn ‘home cinema’.

Want, ik zie mij daar in gedachten al zitten; als het meezit aan een tafeltje bij het raam – dan kan je nog wat ‘geïnteresseerd’ naar buiten koekeloeren - als het tegenzit in the centre, te midden van jolige bendes en starende blikken.

Na het uitvoerig bestuderen van de kaart en het bestellen zit je daar dan. Letterlijk.

Aangezien ik allesbehalve smartphone-verslaafd ben, zou ik boek of krant meenemen maar eerlijk, ik kan mij in zo’n omstandigheden moeilijk concentreren. In feite zou dat dan hét moment moeten zijn om contact te leggen – zo heb ik gelezen dat het er in zo’n omstandigheden op aan komt de indruk te geven dat je wel blij bent met je situatie maar ook weer niet mag laten uitschijnen dat je je tevéél amuseert op je eentje …. Ja, hallo?!

Bijkomend punt: zoek maar eens een leuk adresje in het Hol van Pluto. In een stad struikel je bijna over de leuke koffiehuizen, in mijn contreien eerder over 'ouwe petencafés'.... :-)

En dan heb ik het nog niet over café-bezoek gehad! O horror! En zeker als vrouw! Ik weet niet hoe jullie ervaringen zijn, maar mijn brein legt – helaas en shame on me - niet spontaan een positieve link als ik een vrouw alleen aan een toog zie zitten (Wat zou die daar zitten doen? On the hunt? Heeft haar date afgezegd? Bimbo?) Terwijl daar op zich absoluut niets mis mee is, en ik helemaal niet zo denk over een man, alleen aan een toog….

Feit blijft, ik vind uitstappen op mijn eentje niet zo eenvoudig en ik denk dat het gewoonweg ook niet zo plezierig is.

Echter! Bij deze neem ik mij voor de proef op de som te nemen: ik ga, met een moedig hart, binnenkort alleen op stap!


Coco

ps: mochten jullie binnen afzienbare tijd iemand spotten in een koffiebar, verdiept in een boek, maar met een toch ietwat onzekere blik in de ogen, zet je er gerust bij! Je mag mijn krant lenen :-)
activiteiten • angst • nadelen • uitgaan

Single zijn als levenskunst: 'Het monogame drama' van Simone van Saarloos

Wintertijd.... volop boeken lezen (al doe ik dat het hele jaar ;-) :-)) Al snuffelende in de boekenzaak, kwam ik dit werkje tegen: een ode aan de single levensstijl. Simone van Saarloos (Nederlands filosofe) gaat in tegen de opgelegde partneridealen, doet je nadenken over onze cultuur en benadrukt de rijkdom van het relationeel single zijn.

Een korte samenvatting:

'Een ode aan de single als wereldverbeteraar en levenskunstenaar.
Het stijgend aantal singles wordt vaak geduid als een symptoom van individualisering en epidemische bindingsangst. Mensen zouden geliefden 'shoppen', aan keuzestress lijden, overgave missen en geen toewijding tonen. In plaats van de exclusieve relatie als de ultieme verbinding te zien, vraagt Simone van Saarloos zich af hoe we op individuele wijze relationeel kunnen leven. In Het monogame drama stelt zij dat singles de wereld verbeteren: ze spreiden hun sociale risico, gaan gevarieerde verbintenissen aan en oefenen zich in diversiteit. Want vrijheid vieren doe je in verbinding.
Single-zijn is geen tussenfase of momentele status, het is een levenskunst.'

Ik ben alvast begonnen met lezen...

Vlinderke
boeken • single • voordelen • vraagstuk

Bezigheidstherapie: Concertroulette

Grootste voordeel en nadeel van co-ouderschap tegelijk: één week op twee heb ik mijn handen vrij. De eerste avond van zo'n week gaat eraan aan speelgoed opruimen en rondslingerende sokken maat 22 op te sporen, en de andere avonden... ja, wat?

Iets wat ik toch zeker één keer per Uk-loze week probeer te doen: een random concert meepikken. Op de trein terug van werk een concertagenda opengooien, kijken wat er die avond zelf nog te doen is (in mijn geval meestal in Gent dan), en het eerste het beste event uitpikken dat er goed/interessant/leuk/bizar/geschift uitziet. Afstappen in het station, de auto in, en hopsa de stad binnen. Zo goed als altijd alleen (last-minute enzo), maar kom, dat went ook wel.

De voorbije weken zijn de revue gepasseerd: instrumentale psychedelische jazz-influenced rock (huh?), klassiek piano, zuidkoreaanse semi-akoestische post-rock, nineties industrial metal, traditionele fado, ... Het kan meevallen of tegenvallen, maar vervelen doet het alvast niet. En om de zoveel optredens ontdek je eens iets wat je compleet van je sokken blaast.

En jij? Hoe vul jij je lege dagen op?
activiteiten • tips • vrijetijd
Abonneren op: Posts (Atom)