Posts tonen met het label dood. Alle posts tonen

Notarispraat: alleenstaanden



Ook interessant is het voorstel van Guy Vanhengel dat alleenstaanden de mogelijkheid zou geven een vriend(in) aan te duiden die kan erven tegen het voordelige familietarief. Leuker dan 80% van je erfenis naar de staat te zien gaan.

Lenie (81), singlesactiviste

Aanstaande zondag om 21 uur wordt de radiodocumentaire 'Lenie & ik' uitgezonden bij RadioDoc (VPRO) op de Nederlandse Radio 1. Een portret van Lenie de Zwaan (81) en haar moeizame strijd voor singlesemancipatie.

Lenie de Zwaan (81) is singlesactiviste. Volgens haar worden alleenstaanden door de Nederlandse wet gediscrimineerd. Een gunstig erfrecht, nabestaandenpensioen en allerlei fiscale schaalvoordelen gelden nu alleen voor mensen met een partner. Waarom is het gezin de hoeksteen van de samenleving, en niet de single en zijn vrienden?

Radiomaker Maartje Duin volgt Lenie in haar moeizame strijd voor singlesemancipatie. Vooral jongere singles steken hun energie liever in de zoektocht naar een partner. En dat geldt ook voor Maartje zelf…

De radiodocumentaire duurt 35 minuten. Beluister hier een voorproefje.

Na de uitzending vind je de hele documentaire op Soundcloud, op de playlist 'singles'.

2,8 miljoen Nederlanders wonen alleen, en dat worden er steeds meer. Over dit onderwerp maakte Maartje Duin de veelbesproken ‘Cursus Alleen Zijn’(2012, i.s.m. Esma Linnemann), en een thema-uitzending voor Villa VPRO (2013).

De single en de dood (deel 3)

Na de oma's en opa's, nonkels en tantes, mama en papa is het op een dag aan jou.

'Sorry, maar voor de begrafenis van een nonkel heb je geen recht op een dag omstandigheidsverlof', wist men jou te zeggen na de dood van je nonkel (waarna men uit goodwill toch besloot een oogje dicht te knijpen). En je hoopt maar dat wanneer het jouw beurt zal zijn je neefjes en nichtjes wél probleemloos verlof zullen krijgen (en liefst meer dan 1 dag ook). Want stel dat de andere telgen uit de ouderlijke kroost tegen dan ook al het loodje gelegd hebben, wie zal jouw begrafenis dan wel regelen? Toch niet je vrienden (want de sterke genen van je familie kennende, zullen die tegen dan stokoud zijn)?

En dan is er nog je erfenis. Blijf je partner- en kinderloos, dan wrijft Vadertje Staat zich in de handen. 'Neven en nichten die van een oom of tante erven (of omgekeerd) worden in Vlaanderen belast tegen hetzelfde tarief als de ‘vreemden’', leert het internet je. 45 tot 65% van wat je bezit, zal dus naar de overheid gaan. Singles zonder kinderen zijn een gouden zaak voor de Belgische staat. Dat je als kinderloze single in België de hoogste belastingen betaalt van alle OESO-landen, volstaat niet. Ook als je er niet meer bent, word je vriendelijk verzocht de staatskas nog eens extra spijzen.

Tijd dus om je te informeren over het duolegaat en te bedenken welk goed doel na jouw dood een vreugdesprongetje zal mogen maken.

En tegelijkertijd ook goed om eens stil te staan bij een gezond evenwicht tussen het noodzakelijke appeltje voor de dorst (en een zorgeloze oude dag) en het goede leven hier en nu (met de top 5 van wat mensen zich beklagen op hun sterfbed in het achterhoofd). Of hoe stilstaan bij de dood kan leiden tot nog bewuster en beter leven in het hier en nu.

De single en de dood (deel 2)

Het doet je iets je naam moederziel alleen te zien prijken op de rouwbrief.

Maar het kan altijd erger, besef je.

Zeker wanneer je opmerkt hoeveel mensen erop vermeld staan met een kruisje naast hun naam.

Om nog maar niet te spreken over de koppels waarvan je weet dat het streepje tussen hun beider familienamen zowat het enige is dat ze nog verbindt.

(wordt vervolgd)

De single en de dood (deel 1)

'Breng je mijn railpass straks mee ?', vraag ik aan de vriendin. 'Want volgend weekend wil ik mijn tante en nonkel bezoeken.'

's Anderendaags zit ik al op de trein. Nonkel is niet meer.

Bedenkingen van een single bij de dood. In 3 bedrijven.

Zonder man, zonder kinderen en straks ook zonder ouders

Eerst verlies je opa's en oma's. Dan volgen nonkels en tantes. En je voelt de man met de zeis naderen. Straks maait hij ook nog je ouders weg. Je beseft nu al dat dit voor jou als single een nog grotere mokerslag zal zijn dan voor de anderen die een partner en/of kinderen hebben. Twee schouders, dat is gewoonweg niet genoeg om een doodskist te torsen.

'Door de dood van mijn moeder ben ik ten volle gaan beseffen hoe waardevol het is om een relatie te hebben', zegt de getrouwde vriendin. Ook zonder een ouder verloren te hebben, kan je perfect begrijpen wat ze bedoelt.

(wordt vervolgd)