Op ons eentje: koken

Posts tonen met het label koken. Alle posts tonen

Elle heeft een ongewone hobby: tarot. Ze deed een jaarlegging per maand en wist dus begin 2016 al wat haar dit jaar te wachten stond. Met een maandelijkse blogpost houdt ze ons op de hoogte van haar avonturen als single aan de hand van die jaarlegging.

Hmmm.... Schildknaap van munten. geen gemakkelijke kaart om te interpreteren, vond ik. 'Betrouwbaar en haalbaar voorstel'. Natuurlijk staat mijn hele leven niet in het teken van de liefde. Dus op dat vlak was er deze maand dan ook niets te beleven.

Op zich komt de kaart neer op een zaadje dat gepland is. Een nieuw begin, meer bepaald een creatief nieuw begin. Ik dacht eerst nog aan een 'verliefdheidszaadje', maar aangezien munten voor het financiële/materiële staan gaat die vlieger niet op. Sorry kaarten, maar deze keer zie ik het toch niet. Behalve dan dat creatieve... Een nieuw project zit er niet aan te komen, maar onlangs gaf ik een 'lentefeest' om mijn nieuw terras in te wijden. Uiteindelijk was het terras die dag nog niet af, maar bon. Alle redenen zijn goed om te feesten! Dus ik verzamelde een hele hoop Pinterest-ideetjes voor hapjes en ik ging ervoor. En dat brengt me bij hetzelfde 'probleem' als dat van Lies: als single gasten ontvangen. Gelukkig kon ik rekenen op mijn gasten om bij te springen waar nodig. Ze weten ook wel dat ik - stresserende keukenprinses die ik ben - niet overal tegelijk kan zijn. Ik kreeg heel wat complimentjes over het werk dat ik er had ingestoken. En de restjes, daar kon ik kon nog de ganse week van genieten.

Met dank aan onze gastblogster. Jouw blogpost is ook meer dan welkom. Eén adres voor al je verhalen, tips, opinies, ... : oponseentje@gmail.com

Gasten ontvangen als single, ik vind dat niet eenvoudig. Als ik besluit mensen te inviteren, dat is het gegarandeerd het hele weekend prachtig weer terwijl ik op m'n eentje in de weer ben met opruimen, poetsen, boodschappen doen en op voorhand al dessert en soep voorbereiden. Ik onderschat steevast de tijd die het me kost waardoor vrienden grappen 'bij Lies kom je maar beter wat te laat, want anders mag je meehelpen.'
De ervaring heeft me ondertussen geleerd dat ik het moet houden bij dingen die je op voorhand kan klaarmaken. Dus ben ik een fan van ovenschotels. Met mijn cannelloni heb ik steevast succes.

Maar soms waag ik me ook wel eens aan iets anders. En dan loopt het mis. Want het is ondertussen bewezen dat de mens niet gemaakt is om te multitasken. Kokkerellen én praten met mijn gasten, dat leidt tot luisteren-met-een-half-oor of tot aangebrand eten. Om nog maar niet te spreken over kokkerellen + praten met mijn gasten + letten op de kleine uk, dat is al helemaal mission impossible voor mij.

Op zo'n momenten denk ik met enige afgunst aan koppels die gasten ontvangen. Terwijl de ene de boodschappen doet, poetst de andere het huis. Terwijl de ene met de gasten praat, zorgt de andere voor het eten. En achteraf ruimen ze samen de boel op. Hoe gemakkelijk kan het zijn?

Gelukkig ben ik mij ook wel bewust van de voordelen van het single bestaan. Mensen bieden snel aan om mee te eten als je ergens op je eentje bent. Want er is altijd wel genoeg voor 1 extra eter. Mensen die met het hele gezin komen aanzetten, die vallen minder snel in de prijzen.

Zelf nodig ik tegenwoordig ook vooral single vrienden uit. Dat gebeurt 'op de bots' wanneer we elkaar zien en ik genoeg eten in huis heb. Niemand verwacht zich aan een grootse ontvangst, we boksen gewoon iets lekkers in elkaar met wat er is en een handje meehelpen, da's een evidentie. Doordat we helemaal stressvrij zijn en elkaar zelfs nog tips kunnen geven, lukt het eten bovendien nog prima ook.

Een andere gelegenheid: mijn broer en gezin zouden langskomen. Ik besloot preisoep en een quiche te maken. Kan toch niet mislukken, niet?

Toen de preisoep klaar was, vond ik dat er iets ontbrak. Dus voegde ik een flinke hoeveelheid pastalettertjes toe om de soep wat op te leuken voor de kinderen. De quiche, die wou ik vooral niet te wak, dus bakte ik de bodem vooraf in m'n kleine oventje.

Goed voorbereid, zegt u? Ik dacht het ook. Maar toch liep het in het honderd.

De quichebodem had ik met papier en al in de quichevorm gelegd. Het papier kwam tegen de verwarmingselementen van mijn oventje en vatte vuur. In een reflex gooide ik een glas water in de oven. Brandje geblust, maar nog een vochtiger bodem dan ervoor natuurlijk, met zwartgeblakerde papiersnippers erin bovendien. Er zat niets anders op dan naar de buurtwinkel te snellen en er een nieuwe quichebodem te kopen. Om vervolgens net op tijd terug thuis te zijn om helemaal bezweet de deur te openen voor mijn gasten en ze te verwelkomen in mijn gezellige, naar brand geurende woonst.

De soep, dat was ook een verhaal apart. Door de pastalettertjes was die zo dik geworden dat je er je lepel recht in kon zetten. De kinderen hielden het al na een paar lepels voor bekeken. De volwassenen aten verder uit beleefdheid tot ik het verlossende woorden uitsprak 'Stop maar met eten, ik vind ze zelf eigenlijk wat mislukt'.

Wordt vervolgd.

De telefoon ging. 'We zijn er binnen 5 minuten', zei ze. Plots schoot het door mijn hoofd: 'De halalkip, ik ben de halalkip vergeten te kopen'. Al de andere boodschappen had ik vooraf in de supermarkt gedaan, maar voor die kip moest ik naar de Turkse slager. Wat ik dus vergeten was.
Het gevolg: de vriendin en haar hoogbejaarde moeder wachtten in de auto tot ik eraan kwam gefietst met de halalkip.

Daar bleef het echter niet bij qua ontvangstperikelen. Het was voor het eerst na een lange zomer een beetje frisser en het oude, breekbare dametje begon prompt te rillen bij het binnenkomen. Ik wou de verwarming aanzetten, maar de heroplaadbare batterijen van mijn thermostaat bleken plat. Ze opnieuw opladen zou uren duren. En de paar wegwerpbatterijen die ik nog in huis had, bleken ook leeg te zijn.

Dus installeerde ik oma maar in de zetel met kersenpitkussentjes en een fleecedekentje. Om vervolgens mijn gasten (nogmaals) te laten wachten terwijl ik de ronde deed van de buren op zoek naar batterijen.

Wordt vervolgd.

Een Australische studie toont aan dat alleenwoners slechtere eetgewoontes hebben. 'Alleen wonen is slecht voor de gezondheid', luidt de conclusie.

Hoe zit het met uw eetgewoontes?

"En wat is het plan voor morgen?" - "Oh, niet veel plan aan. Boodschappen doen in de voormiddag, en koken voor Ukje."

Ik zie meteen die grappige mix van angst en medelijden met Ukje in de ogen van de gesprekspartij verschijnen. Een single papa, koken voor z'n kind? Oh god, dat arm klein ventje. Diepvriespizza en prefabmacaroni zullen zijn deel zijn, dat staat in de sterren geschreven.

Nietes potverdorie! Het mag wel met de moed der wanhoop zijn, want afgezien van de chili con carne (eigen recept!) heb ik nooit veel in het koken te doen gehad - en die chili bevat genoeg pepers om om volwassenen te doen tranen en luchthappen, dus echt kindvriendelijk is die niet - maar kom zeg, ik heb al die jaren wél geassisteerd en meegekeken over de schouder van Ukjes mama, dus een compléte ramp kan het niet worden, toch?

Het doel van vandaag: puree, verse roomspinazie, kabeljauw met een krokant korstje. Een van Ukjes favorieten. Rol de hemdsmouwen maar omhoog, en zet de Mission: Impossible soundtrack op. Go!

Een uurtje later later zit Ukje lepel na lepel na lepel binnen te duwen, luid "njamnjammmmm" sputterend met volle mond en wel twéé keer "nog!" vragend. Ik heb geen enkel diploma waar ik ooit zó trots op ben geweest.

En mijn keuken, die doet Sarajevo '96 er als Disneyland uitzien.

De deeleconomie is in volle opmars en dat biedt alweer extra mogelijkheden om mensen te ontmoeten.

Stop dus met sukkelen en laat klussen die jij lastig en vervelend vindt over aan andere leden van je Lets-vereniging. In ruil daarvoor doe jij de dingen waar je wel goed in bent. Sluit het Lets-moment af met een kop koffie en een goede babbel en zie hoe je er alweer wat kennissen bij hebt.

Kook eens wat minder voor jezelf of maak net wat extra porties klaar. Via thuisafgehaald kan je maaltijden aanbieden of afhalen bij mensen uit je buurt. Alweer een mooie gelegenheid om wat buren te leren kennen. Bovendien eet je zo stukken goedkoper dan op restaurant.

Nog meer zin in kostenbesparingen gekoppeld aan extra sociale contacten? Doe je auto van de hand en deel er eentje. Via Cambio zal je niet meteen veel mensen leren kennen, via particulier autodelen
(zoals Dégage in Gent) ontmoet je wel auto-eigenaars en andere autodelers.

Laat je jezelf liever vervoeren, zoek dan of er iemand dezelfde richting uitgaat en rijd mee via Blablacar. Voor amper 12 euro heb je al een rit Gent-Amsterdam. Tijd om jezelf dus op een uitje te trakteren!

Koop geen spullen die je ook kan lenen via Peerby. Het bespaart je ruimte en geld. Laat ook je eigen gerief gebruiken door anderen. De babbels bij het ophalen en terugbrengen zijn ook een fijne gelegenheid om weer wat nieuw volk te leren kennen.

Je kan nog verder gaan en ook een huis delen of aan cohousing doen. Zo leer je meteen ook vrienden van je huisgenoten of medecohousers kennen. Op samenhuizen.be vind je meer info.

Op reis vermijd je dure single-supplementen door hotels links te laten liggen en te couchsurfen (gratis logeren bij particulieren). Tip: ga ook eens couchsurfen in eigen land. De ontmoetingen liggen voor het grijpen en voor mensen uit eigen land is het makkelijker om een tegenbezoek te brengen dan voor buitenlanders.

Brei jij een vervolg aan deze reeks met tips om nieuwe mensen te leren kennen? Laat ons dan weten op welke manier jij mensen ontmoet. Wat zou je onze single (en andere) lezers aanraden? Alle inzendingen zijn welkom bij oponseentje@gmail.com.

Op het keukenzeil maken mijn voeten meer bewegingen dan strikt noodzakelijk voor het bereiden van mijn eenpansmaaltje. De salsa muziek staat zo hard, dat ook de pannen er van lijken te gaan dansen.

Van de 'onmisbare' ingrediënten en recepten heb me nooit veel aangetrokken. Ik kijk gewoon wat er in de koelkast staat en combineer daarvan een kleurrijk geheel waarvan ik het idee heb dat mijn eigen smaakpapillen, (en niet die van lovers, kinders of ander eetgraag volk), het kunnen waarderen.

'Me gusta la cucina', mijn kennis van het Spaans komt niet erg ver, maar ik meen hier toch een toepasselijk 'Ik hou van koken/ de keuken' te verstaan. Terwijl ritmische trommels een rumba inzetten, pers ik over de paksoi net zo veel knoflook als mijn eerste lief, een Griek, plachtte te doen. Na wat ketjap en olijfolie, -dankzij de Italiaan verving ik boter door olijfolie-, leg ik even later een stukje vlees tussen het bedje beetgare groente. Een combinatie die ik opdeed door over de schouder van de Pers naar zijn kookkunsten te kijken.

Het was de Griek die me ooit overhaalde om samen lessen salsadansen te volgen, en voor zijn moeder maakte ik altijd heerlijk dikke tzaziki. Maar vandaag roer ik door de komkommer mijn eigen doorgeschoten botersla. Die boven de paprikaplant uittorent die ik van mijn laatste lief kreeg, een Hollander.

Uit de pan die ik ook van hem kreeg schep ik -om klokslag zes uur- de heerlijke paksoi naast de gekookte krieltjes. Mijn kleurrijke diner eet ik niet aan tafel op, maar zet het op een plek waar het voor mijn kinderen verboden is om te eten: naast de computer. Zodat ik, tijdens het leeglepelen van mijn bord -met hartjes-, dit logje typ.

Voor jezelf koken vind ook ik vaak niet leuk. Maar met de nodige variatie en liefde als historische basis, is het, ook in je eentje, heerlijk.

Geniet smakelijk!

Lehti Paul

Met dank aan onze gastblogster. Jouw inzending is ook welkom bij oponseentje@gmail.com

Via deze blog organiseren we voor de derde maal een suikerloze vasten. In de 47 dagen voor Pasen willen we lichaam en geest alle suiker ontzeggen en die ervaring met mekaar delen. Meld je aan via http://suikerloos.wordpress.com. We starten op aswoensdag (dus aanstaande woensdag 5 maart). Say no to sugar daddy or sugar mama! Welkom in het Groot Hospitaal van Suikerjunks!

Wie geen suiker meer eet, krijgt de blues: ontwenningsverschijnselen. Dat stond in het boek 'Sugar blues' (1975) van 'William Dufty' dat me 20 jaar geleden onder ogen kwam. De naam van de schrijver kende ik al omdat ik Billie Holiday graag hoor zingen. Hij was haar biograaf. Dufty beweert dat geraffineerde suiker een verslavende drug is met grote impact op het fysieke en mentale welzijn. Een drug die bovendien door de industrie bewust gebruikt wordt om de (Amerikaanse) bevolking verslaafd te houden. "Populations that eat a so-called Western diet - generally defined as a diet consisting of lots of processed foods and meat, lots of added fat and sugar, lots of refined grains, lots of everything except vegetables, fruits and whole grains - invariably suffer from high rates of the so-called Western diseases: obesity, type 2 diabetes, cardiovascular disease, and cancer", schrijft Michael Pollan in 'Food rules' (2009). Welke rol suiker of een andere stof precies speelt in dat voedingspatroon is misschien nog niet helemaal duidelijk, maar het dieet in zijn geheel is dodelijk. En suiker is er toch een groot bestanddeel van. Pollan houdt een betoog voor onbewerkt voedsel en zelf koken en tegen suiker, of liever: voor verstandig omspringen met zoetigheid. Het boekje staat vol korte hoofdstukjes met tips. 'Avoid food products that contain high-fructose corn syrup' is er eentje. 'Avoid foods that have some form of sugar (or sweetener) listed among the top three ingredients' een andere. 'Sweeten and salt your food yourself'. 'Eat sweet foods as you find them in nature'. Michael Moss, onderzoeksjournalist van de N.Y. Times, schreef het recent vertaalde boek 'Zout suiker vet' over de voedingsindustrie die volgens hem "een ingenieuze mix van wetenschap, marketing en opzettelijke onwetendheid gebruikt om de supermarktschappen te vullen met ongezonde producten". "Ons lichaam is ingesteld op zoetigheden. Dat is het eerste wat we moeten weten over suiker", schrijft hij. Meer over deze boeken later op deze blog.

Als je je neus ophaalt voor suiker, sta je vanzelf meer stil bij wat je verder nog eet. Misschien gaf je je lichaam al niet veel suiker? Als je er helemaal mee stopt, hunkert het toch naar dat stukje chocolade. Dat gesprek met je lichaam aangaan is echt de moeite waard, zo merkte ik vorig jaar. Het mijne werd stiller en energieker. Geen suiker meer eten voel je snel. Een aantal opeenvolgende weken geen suiker eten verscherpt je zintuigen. Misschien heeft een suikerloze periode ook een reinigend effect (fysiek en mentaal)?

Wilt u een tijger(in) worden met vlijmscherpe tanden en een messcherpe blik op de markt van charmante singles? Onthoud u 47 dagen van suiker! Doe mee en rapporteer over je ervaringen op deze blog of op de suikerloos-blog. Voer mee de discussie. Waarom eten we te veel suiker? Hoe kunnen we ermee omgaan als we er als soort dol op zijn? Hoe wapenen we ons tegen de suikerbaronnen? Hoe de blijde boodschap brengen bij degenen die de ongezondste eetgewoonten hebben (vaak bepaald door sociaal-economische achtergrond en gebrek aan kansen)? Enzovoort.

Met dank aan onze gastblogger.

Vanwege de komkommertijd graag een komkommertip.

Doe je er dagen over om een hele komkommer op je eentje op te krijgen? Probeer dan eens gebakken komkommer.

Gewoon (een deel van) je komkommer schillen, in stukjes snijden en in de pan bakken (met wat peper, zout en dille erop). En dan maar smullen, want gebakken komkommer is verrassend lekker. Ik vind hem gebakken zelfs smakelijker dan rauw. En het is nog light ook (tenzij je de komkommers natuurlijk in een hele plas olie bakt).

Een tijdje geleden stelden we hier thuisafgehaald.be voor.

Ondertussen heb ik al een paar keer gebruik gemaakt van die site.

Mijn bevindingen:

Super site

Thuisopgehaald.be zit erg goed in elkaar. Je krijgt het aanbod uit je buurt in je mailbox (met vermelding van de dag en de uren waarop je de maaltijd kan gaan ophalen), bestelt dan een maaltijd, krijgt een bevestiging van de thuiskok en daarna een uitnodiging om de kok te bedanken zodat toekomstige 'klanten' kunnen zien wat anderen vinden van de kok. Toch wel fantastisch dat je helemaal gratis gebruik kan maken van een dergelijke professioneel uitgebouwde site. Ik vraag me af hoe ze dat allemaal gefinancierd hebben.

Voldoende aanbod

Er zijn meerdere mensen in mijn buurt die af en toe een maaltijd aanbieden op de site. Je kan ook maaltijden aanvragen, maar daar heb ik nog geen gebruik van gemaakt. Ik wil namelijk gewoon eten van wat de pot schaft bij anderen. Men hoeft speciaal voor dit ene etertje geen gerecht te maken.

Lastminuteaanbiedingen

Sommige mensen geven de dag zelf in dat ze een maaltijd gaan maken. Tegen het moment dat ik de mail zie, is de deadline voor het bestellen van de maaltijd al verstreken.

Talent

De koks in mijn buurt kunnen goed koken. Het zijn mensen die regelmatig en graag koken. Sommigen volgen kooklessen of zelfs een koksopleiding.

Vrouwen aan het fornuis

Het zijn bijna allemaal vrouwen die maaltijden aanbieden. Heel af en toe zit er ook een koppel bij. Gezien ma vie en rose had ik niets anders verwacht.

Variatie

Het aanbod is zeer gevarieerd, van vleesgerechten tot veggie. Ook soepen en desserts biedt men soms aan.

Van hmm tot haar

Het was altijd lekker. De enige negatieve ervaring die ik had, was een quiche waarin meerdere haren zaten. Gelukkig allemaal in hetzelfde hoekje dat ik net als laatste aansneed. Dus heb ik dat dan maar weggegooid. Het was zo'n sympathiek meisje dat ik haar toch nog maar een positieve recensie heb gegeven, want ik was haar eerste afhaler en mijn commentaar had ervoor kunnen zorgen dat ik ook de laatste was. Maar als ik het er nog eens op waag bij haar, wil ik er haar toch op subtiele wijze attent op maken dat mensen met lang, zwart, naar vrijheid snakkend haar dat toch maar beter kunnen samenbinden.

Iemand een tip over hoe ik dat kan aanbrengen?

Koken in kleine hoeveelheden, het is niet altijd eenvoudig. Daarom gebeurt het vaak dat ik op dag 1 lekker vers kook en op dag 2 de overschot opeet. Twee dagen na elkaar hetzelfde eten, het stoort me niet. Maar het liefst van al eet ik natuurlijk elke dag wat anders.

Nu las ik onlangs in de Standaard dat er een site bestaat waarop mensen online hun etensrestjes kunnen verkopen. Dat vind ik nu eens een goede oplossing.

Als je af en toe eens overschotten kan verkopen of kopen, dan komt dat de variatie in de single keuken zeker ten goede.

Thuisafgehaald.be heet de site (thuisafgehaald.nl voor onze Nederlandse lezers).

Ik ga die site zeker eens uitproberen. Zijn er lezers die dat al gedaan hebben?

1. Reken er bij je aankopen op dat er altijd een paar dagen in de week zijn dat je overschot van de dag ervoor eet, op restaurant gaat, (vaak onverwacht) ergens te gast bent of gewoon niet aan koken toekomt. Koop dus niet te veel. Heb je toch eten tekort, dan duik je gewoon in je diepvriezer of in je voorraad pasta, peulvruchten, bokalen. En als je in de stad woont, is een winkel nooit veraf.

2. Sommige groenten koop je beter niet als je alleen woont, tenzij je de tijd hebt om dingen klaar te maken voor je diepvriezer. Witte kool staat op mijn zwarte lijst. In plaats van bloemkool koop ik broccoli. En snel rottend vlees heeft plaats moeten ruimen voor extra groenten en soms maanden houdbare vleesvervangers.

3. Koop alleen wat je heel lekker vindt (geniet van dit single-voordeel!). De rest dreigt toch te staan verkommeren in je koelkast.

4. Toch wat te veel gekocht? Deel eten uit aan je vrienden. Als zij hetzelfde doen, is er een pak minder verspilling en doet iedereen zijn voordeel.
Als ik bezoek gehad heb en taart over heb, doe ik altijd de ronde bij de buren. Raad trouwens eens bij wie men dan komt aanbellen als men pannenkoeken heeft gebakken, te veel groenten uit schoonvaders tuin heeft gekregen of een ketel spaghettisaus heeft gemaakt?

5. Kook en/of eet samen met andere mensen die alleen wonen uit je buurt. Waarom elk apart z'n potje koken en alleen eten als het zoveel gezelliger is om dat samen te doen? Koppels en gezinnen vinden het trouwens ook leuk als er eens wat ander volk aan tafel zit. Uitnodigingen afslaan, is dus not done. Tupperwarepotjes weigeren al evenmin.

Wist je trouwens dat er een site bestaat waarop mensen kunnen zetten wat ze gaan koken op welke avond. Geïnteresseerden kunnen zich dan inschrijven via de site. De site lijkt me geen groot succes, maar het idee vind ik wel super. Dus als er lezers zijn die eens een avond willen koken voor of met andere lezers, laat het ons weten. Wij publiceren je aanbod met plezier op deze blog.

Tot slot nog een artikel met tips van topkoks om voedselverspilling tegen te gaan.

Er is de laatste tijd heel wat te doen geweest over voedselverspilling. De gemiddelde Belg werpt namelijk 40 kg voedsel per jaar weg.

Ik denk dat veel mensen die alleen wonen ook behoorlijk wat weggooien. Zelf kan ik trouwens ook niet onschuldig pleiten. Vroeger ging ik regelmatig naar de Colruyt en stouwde vervolgens mijn frigo goed vol zodat ik een tijdje voort kon. Ik verloor vervolgens wel eens het overzicht van alles wat ik in huis had waardoor voedsel een tijdje later (soms behoorlijk harig) in de vuilnisbak terechtkwam.

Nu probeer ik erop te letten. Ik koop minder, maar beter. Meer bio bijvoorbeeld. En doordat het bio is en dus meestal meer kost, kijk ik er automatisch op toe dat het verorberd wordt voor het verlept.

Ik doe ook vaker kleine aankopen tussendoor. Ben ik bijvoorbeeld in de buurt van het Hinkelspel, dan spring ik snel even binnen om 1 of 2 kaasjes te kopen. Pas als die op zijn, koop ik nieuwe toespijs. Daarnaast heb ik wel een voorraadje niet snel bederfbare toespijs, bv. amandelpasta.

Meer tips lees je hier morgen.

... een nieuwe blog. Zijn naam is "Suikerloos" en je vindt hem op http://suikerloos.wordpress.com/

Hij is geboren op 19 februari. 's Morgens verwekt, en 's middags werd hij al gelanceerd. Hij is al twee berichtjes groot en iedereen is welkom om hem te bezoeken.

De blog staat een kort maar intensief leven te wachten. Hij loodst ons doorheen de 47 dagen van ons suikerloos dieet. Iedereen die meedoet (er zijn al een tiental deelnemers en er komen er nog dagelijks bij), is uitgenodigd om hem al z'n tips, ervaringen en zelfs frustraties te komen vertellen. Als het maar over suiker gaat, of liever: de afwezigheid ervan.

Esmeralda

(Foto: Conanil)

Met deze tips keren we terug naar de keuken..

Of meer bepaald naar de supermarkt: neem nu die grote verpakkingen - de zogenaamde 'familiepakken' (laat me kipfilets als voorbeeld nemen).

Thuisgekomen verdeel ik deze in vb 5 porties: 4 delen marineer ik elk verschillend, 3 delen hiervan gaan in de diepvries en 1 deel hou ik voor het avondeten. Die overige portie deel ik nog eens in 2 ongelijke porties (kan u nog volgen?). 1 portie snij ik in hapklare stukjes/reepjes, de kleinere portie snij ik gewoon in grove stukken en beide delen bak ik goed op. De portie met de grove stukken krijgt het gezelschap van een sjalotje, kruiden en wat mayo en dat mix ik - zo heb ik kipsla voor tussen mijn boterhammen. De 2de portie hou ik voor een slaatje of eet ik met guacamole (koud of warm .. keilekker gewoon!!). Nu lijkt het alsof ik een hele week kip eet maar omdat ik verschillende kruiden gebruik valt dat best mee en een groot deel verdwijnt in de diepvries.

En nu ik u heb laten kennis maken met mijn gierige kant kan ik beter even verderdoen .. Meng niet teveel ingrediënten op voorhand zodat je eventuele overschotjes nog kan gebruiken. Geraspte worteltjes zijn lekker met wat sla, komkommer, gegrilde aubergine, wat pijnboompitjes en vinaigrette maar héél deze combinatie kan je niet meer gebruiken in een veggie-lasagne..

Zo, bij deze liet ik een stukje van mijn single-kitchen zien, ik hoop dat u er iets aan hebt gehad :-)

Met dank aan onze gastblogster in het kader van de maand van de gastblogger.

Ook al ondervonden dat sommige voedingswaren wat duurder zijn geworden? Op de markt kan je af en toe wel eens 'zaakjes' doen maar dan ook meestal als je in 'grote' hoeveelheden koopt - zoals heuse groentenpakketten en per kilo of per doos. Meestal is dat wat veel voor ne mens alleen .. tenzij je een single vriend/vriendin meeneemt om te gaan markten en het groentenpakket, die kilo mandarijnen en dat kistje litchi's door 2 (of 3) deelt! Uiteraard gaan we voor/tijdens/na het markten gezellig koffie drinken :-)

Noteer leuke adresjes die besproken worden op de regionale zender of probeer dat leuk-uitziend cafeetje/koffiehuisje uit (mijn 'lijstje' heb ik steeds mee in m'n agenda). Ben je alleen op stap? Neem dan een goed boek mee. Ben je nu net de enclyclopedie van de wereldgeschiedenis 1ste Eeuw v.Chr. - Middeleeuwen aan 't lezen of vind je een krant wat onhandig, doe jezelf dan een dwarsligger cadeau - o.a. te koop in de Standaard Boekhandel. I looove my dwarsliggers en sleur er 9 van de 10 altijd wel eentje mee.

Met dank aan onze gastblogster in het kader van de maand van de gastblogger.

Vriendinnen en ik wisselen wel eens ideeën uit die het huishouden van een single zouden kunnen vergemakkelijken ... en wie ben ik om die voor mezelf houden?

Moest u deze tips&tricks reeds kennen dan .. euhm .. tja, heb je niet veel aan deze post gehad en heb ik u gewoon verveeld. Blijft er nu eentje hangen dan is dat leuk meegenomen (zowel voor u als voor mij). Owkay, let's go..

- soep vries ik in in 'dagporties'. Hiervoor gebruik ik diepvrieszakjes en die gebruik ik ook om kleine ruimtes/gaatjes in mijn diepvries op te vullen ('t is natuurlijk wel iets minder goed voor het milieu...). Ik gebruik een kommetje (type ontbijtkom) om het diepvrieszakje makkelijker te kunnen vullen, al de zakjes zet ik dan in het deksel van mijn 'mosselpot' en het eerste uur gaat alles zo de diepvries in. Nadien herschik ik de zakjes in m'n diepvries.

- een quiche verdeel ik denkbeeldig in 2 of 4 stukken en ieder stuk 'beleg' ik verschillend (vb gedeelte met hesp en brocolli, gedeelte met groentjes). Op die manier eet ik dan wel 2 of 3 dagen quiche maar niet steeds dezelfde quiche.

- hetzelfde voor een home-made pizza.

- een brood in de diepvries is handig maar om te voorkomen dat de sneedjes hardnekkig aan elkaar blijven kleven neem ik een andere broodzak, knip horizontaal brede 'repen' af en die stukken papier steek ik tussen iedere 4 sneetjes brood.

- een dosis soep/bouillon in de diepvries is ook handig meegenomen bij het aanbreken van de winter (met grieptoestanden in het achterhoofd..).

(wordt vervolgd)

Met dank aan onze gastblogster in het kader van de maand van de gastblogger. Wil jij ook een stukje van jou zien verschijnen op deze blog, mail het dan naar oponseentje@gmail.com

Als je samenwoont met je partner is het altijd handig als je ongeveer op dezelfde lijn zit qua eetgewoonten. Daarom zullen veel vegetariërs blij zijn met het initiatief 'Veggie zoekt lekker blaadje' van Eva, de vereniging voor vegetariërs. De meesten onder jullie zullen Eva vermoedelijk wel kennen van de campagne donderdag veggiedag.

Veggie zoekt lekker blaadje is een speeddating voor vegetariërs en veganisten. De bedoeling is dat deelnemers op drie uur tijd 10 mannen of vrouwen binnen hun leeftijdsgroep leren kennen. Ik vermoed dat er wel eens een pak meer vrouwelijke deelnemers zouden kunnen zijn. Want vrouwen eten nu eenmaal vaker vegetarisch dan mannen.

Een reden te meer voor de mannelijke veggies om zich in te schrijven. Mannen die nog niet veggie eten, kunnen zich naar aanleiding van dit verleidelijke speeddating-aanbod nog altijd vlug bekeren tot het vegetarisme. Misschien helpt dit dit of dit. Al vermoeden we dat de zwoele blikken van een veggie schone en haar onovertrefbare kookkunsten meer vermogen dat al die rationele argumenten.

Deze week was het weeral van dat. Op maandagochtend vertrek ik rustig naar het werk in de veronderstelling een kalme week tegemoet te gaan. Wishful thinking. Op een paar uur tijd was mijn agenda van maandag tot vrijdag volledig dichtgeslibd. De avonden zouden zich aandienen als de geschikte momenten om mijn mailbox leeg te maken en diverse vergaderingen voor te bereiden.

Gevolg: een aanval op mijn recentste goede voornemens. Ik had mij namelijk laten inspireren om elke week, op zaterdagochtend, een weekmenu op te stellen. ‘k Ging dat doen om weer ‘s wat variatie in het menu te brengen, en wat nieuwe dingen uit te proberen.

Helaas. Of niet? Eén van de voor- (of na-?) delen van alleen te wonen is dat je makkelijk “foert” kunt zeggen tegen goede voornemens. Of ook: “Vandaag andere prioriteiten”. En terug te vallen op je eigen bekende eet-klassiekers die als voornaamste kenmerk hebben, dat ze snel bereid zijn. Eén daarvan is het volgende.

Neem een pan en kook wat Griekse pasta gaar. Intussen snij je een kleine courgette in schijfjes en bak je die in wat olijfolie. Doe er wat kerstomaatjes bij (in tweeën gesneden)en een beetje rode pesto. Voeg het geheel bij de Griekse pasta en werk af met wat geroosterde pijnboompitjes. Klaar op tien minuutjes!

Helaas is mijn gamma snel-klaar-eet-klassiekers vrij beperkt. Wie inspiratie heeft, laat maar horen!

Op ons eentje

April: schildknaap van munten

Als single gasten ontvangen (deel 3)

Als single gasten ontvangen (deel 2)

Als single gasten ontvangen (deel 1)

De slechte eetgewoontes van de alleenwoner

Keukenprinsambities

Tips om nieuwe mensen te leren kennen (deel 2)

Diner d'amour solitaire

Doe mee aan de suikervasten en krijg de 'sugar blues'!

Gebakken komkommer

Getest: thuisafgehaald.be

Gedaan met 3 dagen hetzelfde te eten

Tips om minder voedsel te verspillen voor wie alleen woont

Mijn persoonlijke strijd tegen de voedselverspilling

Aankondiging van de geboorte van...

De ultieme tips van Lie

Nog meer tips

Huishoudtips voor singles

Veggie zoekt lekker blaadje

single keuken

Op ons eentje...

Populaire Posts

Labels

Blog Archief

Neem ook eens een kijkje bij...

About me