Koppelpoging

Ze organiseerden een fuif om te vieren dat ze 10 jaar gelukkig getrouwd waren. Omdat ze iedereen datzelfde geluk gunden, kregen wij singles aan de ingang een sticker opgekleefd. Het was een groene bol, maar ergens voelde het voor mij als een gele ster.

Het was ongelooflijk goed bedoeld. Wie heeft er trouwens nog nooit gewenst dat onze medesingles wat herkenbaarder zouden zijn? Toch draaide het niet goed uit.

Vooreerst omdat het heel confronterend was te zien hoe weinig mensen maar bestickerd waren. Ik voelde me er prompt de laatste van een uitstervend ras.

Bij de vrouwen zaten een paar jonge, beeldschone exemplaren. Concurrentie om u tegen te zeggen dus. Niet bepaald hoopgevend.

De weinige single mannen, die zagen er een beetje vreemd of nerdy uit.

Ik heb de hele avond geen 2 bestickerden met elkaar zien praten.

Om het feestje helemaal leuk te maken, liep ik ook nog een ex tegen het lijf. Niet fijn om een praatje te staan over zijn vrouw en kroost, als jij daar met zo'n sticker staat te pronken. Zelfs niet als jij diegene was die ooit het punt erachter zette en er nooit over twijfelde dat dit een prima beslissing was.

Singles koppelen, het is een harde stiel. Want ongedwongen voelt het zelden.

April: schildknaap van munten

Elle heeft een ongewone hobby: tarot. Ze deed een jaarlegging per maand en wist dus begin 2016 al wat haar dit jaar te wachten stond. Met een maandelijkse blogpost houdt ze ons op de hoogte van haar avonturen als single aan de hand van die jaarlegging.

Hmmm.... Schildknaap van munten. geen gemakkelijke kaart om te interpreteren, vond ik. 'Betrouwbaar en haalbaar voorstel'. Natuurlijk staat mijn hele leven niet in het teken van de liefde. Dus op dat vlak was er deze maand dan ook niets te beleven.

Op zich komt de kaart neer op een zaadje dat gepland is. Een nieuw begin, meer bepaald een creatief nieuw begin. Ik dacht eerst nog aan een 'verliefdheidszaadje', maar aangezien munten voor het financiële/materiële staan gaat die vlieger niet op. Sorry kaarten, maar deze keer zie ik het toch niet. Behalve dan dat creatieve... Een nieuw project zit er niet aan te komen, maar onlangs gaf ik een 'lentefeest' om mijn nieuw terras in te wijden. Uiteindelijk was het terras die dag nog niet af, maar bon. Alle redenen zijn goed om te feesten! Dus ik verzamelde een hele hoop Pinterest-ideetjes voor hapjes en ik ging ervoor. En dat brengt me bij hetzelfde 'probleem' als dat van Lies: als single gasten ontvangen. Gelukkig kon ik rekenen op mijn gasten om bij te springen waar nodig. Ze weten ook wel dat ik - stresserende keukenprinses die ik ben - niet overal tegelijk kan zijn. Ik kreeg heel wat complimentjes over het werk dat ik er had ingestoken. En de restjes, daar kon ik kon nog de ganse week van genieten.

Met dank aan onze gastblogster. Jouw blogpost is ook meer dan welkom. Eén adres voor al je verhalen, tips, opinies, ... : oponseentje@gmail.com

5 tips om een gelukkige(r) single te worden (bonustip)

Zorg dat je een project hebt

De gelukkigste periodes in mijn leven waren die waarin ik een duidelijk project had: een reis voorbereiden, een blog uit de grond stampen, een project op het werk in goede banen leiden of door te veranderen van job een heel nieuwe wereld leren kennen, pleegouder worden, ...

Een project zorgt voor een ongelooflijke flow in je leven. Je wordt er helemaal door meegezogen en gaat er volledig in op. Geen moment vraag je je af wat je nu wel eens zou kunnen doen of wat eigenlijk de zin van het leven is. Je doet geen dingen om de tijd te doden. Je doet ze omdat je ze heel zinvol vindt en je het gewoonweg doodgraag doet.

Ook bij vrienden en kennissen zie ik dat mensen gaan stralen als ze een project hebben. Sommigen worden wild enthousiast van het inrichten van hun nieuwe woonst, gaan op in hun tuin, brengen een cd uit met hun band of schrijven een boek. Een vriendin is haar auto aan het ombouwen tot een camper. Ze baseert zich op Youtubefilmpjes om dat te doen. Zodra de auto klaar is, wordt haar nieuwe project het plannen van haar reis. Iemand anders ging van start met een eigen zaak.

Zoals hier in de reacties op de blogstukjes over geluk ook al geschreven werd, een project zorgt ervoor dat je gelijkgezinden leert kennen. Iets wat de good vibes alleen nog maar doet toenemen.

Nog tips om een happy single te worden? Of zin om onze lezers te vertellen over wat jou gelukkig maakt? Mail naar oponseentje@gmail.com

Een overzicht van de tips die hier al verschenen:
Tip 1: maak werk van je netwerk
Tip 2: wees lief voor jezelf
Tip 3: zorg dat je wereld niet enkel om jezelf draait
Tip 4: omarm plan B
Tip 5: Kijk niet naar wat er niet is. Maar focus je op wat er wel is.

Als single gasten ontvangen (deel 3)

Gasten ontvangen als single, ik vind dat niet eenvoudig. Als ik besluit mensen te inviteren, dat is het gegarandeerd het hele weekend prachtig weer terwijl ik op m'n eentje in de weer ben met opruimen, poetsen, boodschappen doen en op voorhand al dessert en soep voorbereiden. Ik onderschat steevast de tijd die het me kost waardoor vrienden grappen 'bij Lies kom je maar beter wat te laat, want anders mag je meehelpen.'
De ervaring heeft me ondertussen geleerd dat ik het moet houden bij dingen die je op voorhand kan klaarmaken. Dus ben ik een fan van ovenschotels. Met mijn cannelloni heb ik steevast succes.

Maar soms waag ik me ook wel eens aan iets anders. En dan loopt het mis. Want het is ondertussen bewezen dat de mens niet gemaakt is om te multitasken. Kokkerellen én praten met mijn gasten, dat leidt tot luisteren-met-een-half-oor of tot aangebrand eten. Om nog maar niet te spreken over kokkerellen + praten met mijn gasten + letten op de kleine uk, dat is al helemaal mission impossible voor mij.

Op zo'n momenten denk ik met enige afgunst aan koppels die gasten ontvangen. Terwijl de ene de boodschappen doet, poetst de andere het huis. Terwijl de ene met de gasten praat, zorgt de andere voor het eten. En achteraf ruimen ze samen de boel op. Hoe gemakkelijk kan het zijn?

Gelukkig ben ik mij ook wel bewust van de voordelen van het single bestaan. Mensen bieden snel aan om mee te eten als je ergens op je eentje bent. Want er is altijd wel genoeg voor 1 extra eter. Mensen die met het hele gezin komen aanzetten, die vallen minder snel in de prijzen.

Zelf nodig ik tegenwoordig ook vooral single vrienden uit. Dat gebeurt 'op de bots' wanneer we elkaar zien en ik genoeg eten in huis heb. Niemand verwacht zich aan een grootse ontvangst, we boksen gewoon iets lekkers in elkaar met wat er is en een handje meehelpen, da's een evidentie. Doordat we helemaal stressvrij zijn en elkaar zelfs nog tips kunnen geven, lukt het eten bovendien nog prima ook.

Als single gasten ontvangen (deel 2)

Een andere gelegenheid: mijn broer en gezin zouden langskomen. Ik besloot preisoep en een quiche te maken. Kan toch niet mislukken, niet?

Toen de preisoep klaar was, vond ik dat er iets ontbrak. Dus voegde ik een flinke hoeveelheid pastalettertjes toe om de soep wat op te leuken voor de kinderen. De quiche, die wou ik vooral niet te wak, dus bakte ik de bodem vooraf in m'n kleine oventje.

Goed voorbereid, zegt u? Ik dacht het ook. Maar toch liep het in het honderd.

De quichebodem had ik met papier en al in de quichevorm gelegd. Het papier kwam tegen de verwarmingselementen van mijn oventje en vatte vuur. In een reflex gooide ik een glas water in de oven. Brandje geblust, maar nog een vochtiger bodem dan ervoor natuurlijk, met zwartgeblakerde papiersnippers erin bovendien. Er zat niets anders op dan naar de buurtwinkel te snellen en er een nieuwe quichebodem te kopen. Om vervolgens net op tijd terug thuis te zijn om helemaal bezweet de deur te openen voor mijn gasten en ze te verwelkomen in mijn gezellige, naar brand geurende woonst.

De soep, dat was ook een verhaal apart. Door de pastalettertjes was die zo dik geworden dat je er je lepel recht in kon zetten. De kinderen hielden het al na een paar lepels voor bekeken. De volwassenen aten verder uit beleefdheid tot ik het verlossende woorden uitsprak 'Stop maar met eten, ik vind ze zelf eigenlijk wat mislukt'.

Wordt vervolgd.

Als single gasten ontvangen (deel 1)

De telefoon ging. 'We zijn er binnen 5 minuten', zei ze. Plots schoot het door mijn hoofd: 'De halalkip, ik ben de halalkip vergeten te kopen'. Al de andere boodschappen had ik vooraf in de supermarkt gedaan, maar voor die kip moest ik naar de Turkse slager. Wat ik dus vergeten was.
Het gevolg: de vriendin en haar hoogbejaarde moeder wachtten in de auto tot ik eraan kwam gefietst met de halalkip.

Daar bleef het echter niet bij qua ontvangstperikelen. Het was voor het eerst na een lange zomer een beetje frisser en het oude, breekbare dametje begon prompt te rillen bij het binnenkomen. Ik wou de verwarming aanzetten, maar de heroplaadbare batterijen van mijn thermostaat bleken plat. Ze opnieuw opladen zou uren duren. En de paar wegwerpbatterijen die ik nog in huis had, bleken ook leeg te zijn.

Dus installeerde ik oma maar in de zetel met kersenpitkussentjes en een fleecedekentje. Om vervolgens mijn gasten (nogmaals) te laten wachten terwijl ik de ronde deed van de buren op zoek naar batterijen.

Wordt vervolgd.

Je zal maar een single vrouw zijn in China...

Als single vrouw voel je in België al veel druk om in een relatie te stappen. Maar da's nog niets in vergelijking met wat Chinese 'leftover' vrouwen van 25+ moeten verduren. Zet wel de ondertitels aan bij het bekijken van onderstaand filmpje.