zaterdag 1 augustus 2015

Eerlijke profielen op datingsites?

Profielen op datingsites doen de waarheid dikwijls geweld aan.

Om dit aan te klagen, besloot een jonge Belgische studente de profielen van haar Tinderdates te herschrijven. De beide teksten (voor en na herwerking) kan je zien op haar blog Honest Profile.

Met dank aan onze gastblogger. Jouw inzending is welkom bij oponseentje@gmail.com

woensdag 29 juli 2015

Ghosting - dumpen met stilte

"Ghosting" heet het blijkbaar, het fenomeen waarbij het contact met iemand in stilte verbroken wordt, zonder enige verdere uitleg: de-frienden en gedaan ermee. De krant De Morgen besteedde er onlangs een artikel aan

In deze digitale tijden, waarbij er vaak ook enige fysieke afstand tussen mensen is, is het maar al te eenvoudig om te kiezen voor de makkelijkste oplossing om iemand te dumpen, namelijk het doorknippen van alle softwarematige links. Zelfs koning Filip besteedde onlangs aandacht aan het gevaar van oppervlakkige virtuele contacten via sociale media, en hoe we hierbij met elkaar omgaan.

Ik heb het zelf ook al meegemaakt dat mensen mij in stilte verwijderen via Facebook, en ik geef toe dat ik dit bij een aantal personen zelf ook al gedaan heb. Vaak volgt dit op een meningsverschil, een eindeloze discussie, een gebrek aan vertrouwen, ... en dan is de "Unfriend" knop een eenvoudige manier om van die persoon verlost te zijn. Soms volgt er daarna een schuldgevoel, andere keren niet, een zeldzame keer merkt een persoon dit op en durft om uitleg vragen.

En u? Bent u al eens "geghost" door iemand? Of gedumpt door een lief zonder enige verdere uitleg? En wat deed dit met je?


Met dank aan onze gastblogger. Jouw inzending is ook welkom bij oponseentje@gmail.com

zondag 26 juli 2015

Nieuw tv-programma: vind je lief

Vanaf morgen kan je op Eén elke dag kijken naar 'Vind je lief'.

In België zijn er 1,6 miljoen singles, een aantal dat in vijftig jaar tijd verdrievoudigd is. Samen met Bieke Illegems gaan singles op zoek naar de ware liefde. Het programma kijkt daarbij niet alleen door de ogen van de kandidaten, maar ook door die van de socioloog, bioloog, econoom, filosoof, psycholoog, seksuoloog en matchmaker...

Klik hier voor een interessant opiniestuk van relatiebemiddelaar Rika Ponnet dat onlangs in de Morgen verscheen naar aanleiding van dit nieuwe tv-programma waaraan zij meewerkt.

donderdag 23 juli 2015

Diner d'amour solitaire

Op het keukenzeil maken mijn voeten meer bewegingen dan strikt noodzakelijk voor het bereiden van mijn eenpansmaaltje. De salsa muziek staat zo hard, dat ook de pannen er van lijken te gaan dansen.

Van de 'onmisbare' ingrediënten en recepten heb me nooit veel aangetrokken. Ik kijk gewoon wat er in de koelkast staat en combineer daarvan een kleurrijk geheel waarvan ik het idee heb dat mijn eigen smaakpapillen, (en niet die van lovers, kinders of ander eetgraag volk), het kunnen waarderen.

'Me gusta la cucina', mijn kennis van het Spaans komt niet erg ver, maar ik meen hier toch een toepasselijk 'Ik hou van koken/ de keuken' te verstaan. Terwijl ritmische trommels een rumba inzetten, pers ik over de paksoi net zo veel knoflook als mijn eerste lief, een Griek, plachtte te doen. Na wat ketjap en olijfolie, -dankzij de Italiaan verving ik boter door olijfolie-, leg ik even later een stukje vlees tussen het bedje beetgare groente. Een combinatie die ik opdeed door over de schouder van de Pers naar zijn kookkunsten te kijken.

Het was de Griek die me ooit overhaalde om samen lessen salsadansen te volgen, en voor zijn moeder maakte ik altijd heerlijk dikke tzaziki. Maar vandaag roer ik door de komkommer mijn eigen doorgeschoten botersla. Die boven de paprikaplant uittorent die ik van mijn laatste lief kreeg, een Hollander.

Uit de pan die ik ook van hem kreeg schep ik -om klokslag zes uur- de heerlijke paksoi naast de gekookte krieltjes. Mijn kleurrijke diner eet ik niet aan tafel op, maar zet het op een plek waar het voor mijn kinderen verboden is om te eten: naast de computer. Zodat ik, tijdens het leeglepelen van mijn bord -met hartjes-, dit logje typ.

Voor jezelf koken vind ook ik vaak niet leuk. Maar met de nodige variatie en liefde als historische basis, is het, ook in je eentje, heerlijk.

Geniet smakelijk!

Lehti Paul

Met dank aan onze gastblogster. Jouw inzending is ook welkom bij oponseentje@gmail.com

maandag 20 juli 2015

Beton-geluk

Op mijn wishlist stond onder andere: een eigen huis, helemaal van mij alleen. Zes maand geleden was het mij eindelijk gelukt. Een vrij betaalbaar rijhuisje, yes!

Maar hoe mijn huisdroom niet zorgde voor mijn droomhuis... Beetje bij beetje verdampte mijn roze wolk. Dat het een renovatieprojectje zou worden wist ik wel. Elektriciteit, vochtbestrijding en schilderen, daar was ik (min of meer) op voorbereid. Maar op een winter zonder verwarming, een lekkend dak, asbest in de schouw, een wirwar aan gevaarlijke elektriciteitsleidingen, een kookvuur dat plots ontploft, ... had ik niet gerekend.

Toen ik een dode rat in het toilet vond brak wat nog overbleef van de wolk in twee en donderde ik naar beneden. Ik kon wel wenen. Geen spiderman, superman of catwoman in de buurt om mij te redden. Gelukkig wel de dienst rattenbestrijding van de stad. Het verdikt: ze kwamen binnen via een "gang" onder de ingebouwde kast. Gewoon even opvullen met wat kippengaas en beton, easy peasy.

Met een oude pollepel viste ik het beestje uit de pot. Bah!

Toen ik éindelijk courage had om een cambio te reserveren richting doehetzelfzaak, waren we alweer twee maand later. Een half uur had ik nodig tussen alle zakken en dozen (snel)beton. Niet of wel gemengd? Extra stevig?

Drie niet-zo-vrouwvriendelijke zakken van 25 kg heffen later begon ik aan de klus. Menger-de-meng. Mijn sport voor deze week heb ik alvast gehad.

Die avond ging ik op babybezoek. Een stralend gezin, maar toen ze vertelden over de korte nachten, over hoe ze soms echt niet weten hoe iets aan te pakken, ... dacht ik aan de roze wolk.

Iedereen zijn droom. "Gewoon doén, anne" spreek ik mezelf moed in. Ik klouter er wel terug op, ik maak het wel mijn droomhuis!

dinsdag 14 juli 2015

Beter een halve openingszin dan

Onder het mom van niets te vieren hebben bijpraten met een vriendin in een Gents caffeetje. Vergezeld van een pintje, mijn favoriete t-shirt waarvan niemand hoeft te weten dat dat een strategische keuze is en een hoofd vol verhalen die dringend gedeeld moesten worden. Eén van mijn favoriete settings om de sleur van de zware werkdag af te sluiten.

"Dames, ik moet bekennen dat ik niet goed frietjes kan bakken in de frituur". Zo onderbrak een niet onknappe man onze girlstalk. We wisselden blik en ik stamelde iets nietszeggend half stoer terug. Ik herpakte mij: "ah, een avondje openingszinnen aan het testen?". Een speelse blik en klaar voor een flirt? Hij gaf niets prijs, maar ontkende ook niet. Iets met punten, en of we hem een hand wilden geven. Of een kus, op de wang.

Toen een uur later een andere gast uit het gezelschap met een andere, even vreemde zin ons kwam aanspreken, verklapte hij ons het puntensysteem. Met quotes uit het programma "smakelijk daten" moesten ze zoveel mogelijk vrouwen aanspreken en reacties verzamelen. Bommer, ik dacht dat ze ons écht interessant vonden.

Ook al was het een spel, ik vond ze één voor één schattig, gedurfd en plezant. Niets opdringerig.

Bewijs nr 3246 dat dé openingszin niet bestaat. Het maakt zelfs (bijna) niet uit wat iemand zegt. Interesse tonen, wat humor en gewoon jezelf zijn is genoeg. Wat zelfvertrouwen helpt ook, ik spreek uit ondervinding. Want meestal ben ik dat laatste thuis vergeten, als het om "dat andere geslacht" gaat.

En als het klikt, joepie!

Ook al klikte er helemaal niets die avond, de avond was geslaagd: de verhalen waren gedeeld, de pintjes waren gedronken, de lachspieren getraind en de sleur gebroken.