Posts tonen met het label eten. Alle posts tonen

Als single gasten ontvangen (deel 3)

Gasten ontvangen als single, ik vind dat niet eenvoudig. Als ik besluit mensen te inviteren, dat is het gegarandeerd het hele weekend prachtig weer terwijl ik op m'n eentje in de weer ben met opruimen, poetsen, boodschappen doen en op voorhand al dessert en soep voorbereiden. Ik onderschat steevast de tijd die het me kost waardoor vrienden grappen 'bij Lies kom je maar beter wat te laat, want anders mag je meehelpen.'
De ervaring heeft me ondertussen geleerd dat ik het moet houden bij dingen die je op voorhand kan klaarmaken. Dus ben ik een fan van ovenschotels. Met mijn cannelloni heb ik steevast succes.

Maar soms waag ik me ook wel eens aan iets anders. En dan loopt het mis. Want het is ondertussen bewezen dat de mens niet gemaakt is om te multitasken. Kokkerellen én praten met mijn gasten, dat leidt tot luisteren-met-een-half-oor of tot aangebrand eten. Om nog maar niet te spreken over kokkerellen + praten met mijn gasten + letten op de kleine uk, dat is al helemaal mission impossible voor mij.

Op zo'n momenten denk ik met enige afgunst aan koppels die gasten ontvangen. Terwijl de ene de boodschappen doet, poetst de andere het huis. Terwijl de ene met de gasten praat, zorgt de andere voor het eten. En achteraf ruimen ze samen de boel op. Hoe gemakkelijk kan het zijn?

Gelukkig ben ik mij ook wel bewust van de voordelen van het single bestaan. Mensen bieden snel aan om mee te eten als je ergens op je eentje bent. Want er is altijd wel genoeg voor 1 extra eter. Mensen die met het hele gezin komen aanzetten, die vallen minder snel in de prijzen.

Zelf nodig ik tegenwoordig ook vooral single vrienden uit. Dat gebeurt 'op de bots' wanneer we elkaar zien en ik genoeg eten in huis heb. Niemand verwacht zich aan een grootse ontvangst, we boksen gewoon iets lekkers in elkaar met wat er is en een handje meehelpen, da's een evidentie. Doordat we helemaal stressvrij zijn en elkaar zelfs nog tips kunnen geven, lukt het eten bovendien nog prima ook.

Als single gasten ontvangen (deel 2)

Een andere gelegenheid: mijn broer en gezin zouden langskomen. Ik besloot preisoep en een quiche te maken. Kan toch niet mislukken, niet?

Toen de preisoep klaar was, vond ik dat er iets ontbrak. Dus voegde ik een flinke hoeveelheid pastalettertjes toe om de soep wat op te leuken voor de kinderen. De quiche, die wou ik vooral niet te wak, dus bakte ik de bodem vooraf in m'n kleine oventje.

Goed voorbereid, zegt u? Ik dacht het ook. Maar toch liep het in het honderd.

De quichebodem had ik met papier en al in de quichevorm gelegd. Het papier kwam tegen de verwarmingselementen van mijn oventje en vatte vuur. In een reflex gooide ik een glas water in de oven. Brandje geblust, maar nog een vochtiger bodem dan ervoor natuurlijk, met zwartgeblakerde papiersnippers erin bovendien. Er zat niets anders op dan naar de buurtwinkel te snellen en er een nieuwe quichebodem te kopen. Om vervolgens net op tijd terug thuis te zijn om helemaal bezweet de deur te openen voor mijn gasten en ze te verwelkomen in mijn gezellige, naar brand geurende woonst.

De soep, dat was ook een verhaal apart. Door de pastalettertjes was die zo dik geworden dat je er je lepel recht in kon zetten. De kinderen hielden het al na een paar lepels voor bekeken. De volwassenen aten verder uit beleefdheid tot ik het verlossende woorden uitsprak 'Stop maar met eten, ik vind ze zelf eigenlijk wat mislukt'.

Wordt vervolgd.

Als single gasten ontvangen (deel 1)

De telefoon ging. 'We zijn er binnen 5 minuten', zei ze. Plots schoot het door mijn hoofd: 'De halalkip, ik ben de halalkip vergeten te kopen'. Al de andere boodschappen had ik vooraf in de supermarkt gedaan, maar voor die kip moest ik naar de Turkse slager. Wat ik dus vergeten was.
Het gevolg: de vriendin en haar hoogbejaarde moeder wachtten in de auto tot ik eraan kwam gefietst met de halalkip.

Daar bleef het echter niet bij qua ontvangstperikelen. Het was voor het eerst na een lange zomer een beetje frisser en het oude, breekbare dametje begon prompt te rillen bij het binnenkomen. Ik wou de verwarming aanzetten, maar de heroplaadbare batterijen van mijn thermostaat bleken plat. Ze opnieuw opladen zou uren duren. En de paar wegwerpbatterijen die ik nog in huis had, bleken ook leeg te zijn.

Dus installeerde ik oma maar in de zetel met kersenpitkussentjes en een fleecedekentje. Om vervolgens mijn gasten (nogmaals) te laten wachten terwijl ik de ronde deed van de buren op zoek naar batterijen.

Wordt vervolgd.

Wat doe je deze vasten?

Als single is het gemakkelijk om slechte gewoontes aan te kweken en te behouden. Al eet je elke dag diepvriespizza en chips, al zit je urenlang op Facebook of voor de buis, al kruip je elke nacht veel te laat in bed, ... Niemand die er iets van zegt.

Daarom is het goed af en toe eens 'in 't eigen hert te kijken' en je af te vragen wat je zelf graag anders zou zien. Omdat het veel gemakkelijker is om samen met anderen werk te maken van je eigen leefgewoonten, ontstonden er de laatste jaren heel wat acties, waarvan een groot deel tijdens de vasten.

Google eens op '40 dagen zonder' en je vind:
- 40 dagen zonder vlees
- 40 dagen zonder suiker
en nog een hoop andere mogelijke acties.

Een paar jaar geleden kozen wij met een aantal bekenden om te gaan voor 47 dagen zonder suiker (want de vasten telt eigenlijk 47 dagen). Na een oproep op deze blog en de blog die we speciaal voor die actie maakten, sloten ook onbekenden zich bij ons aan.
Ook dit jaar gaan een aantal onder ons die uitdaging aan (al zetten sommigen wel een joker in bij speciale gelegenheden, zoals feestjes). Na dit weekend nog eens voluit van zoet te hebben genoten, starten we er aanstaande woensdag mee.

Zin om mee te doen? Of kies je voor een andere actie? Of bewust voor 'geen actie'? Vertel het ons hieronder.

De slechte eetgewoontes van de alleenwoner

Een Australische studie toont aan dat alleenwoners slechtere eetgewoontes hebben. 'Alleen wonen is slecht voor de gezondheid', luidt de conclusie.

Hoe zit het met uw eetgewoontes?

Uitnodiging: za 06/06 Etentje 'Eetkaffee Multatuli' Gent (9p.)

Het is alweer een tijdje geleden dat er nog een etentje werd georganiseerd en gezien de etentjes altijd een succes gebleken zijn, organiseren we er binnenkort nog eentje.

Deze keer gaan we naar Eetkaffee Multatuli en dit op zaterdag 6 juni om 19u30.
Eetkaffee Multatuli is gelegen aan de Huidevetterskaai 40, 9000 Gent en biedt voor elk wat wils. Ook de vegetariërs komen zeker aan hun trekken.

Er werd een tafel gereserveerd voor 9 personen, dus volzet is volzet. Ik hoor jullie denken: "9 personen?". Dit heeft te maken met het feit dat Multatuli vanaf 10 personen verplicht om een vast menu- en drankformule te gebruiken waarbij de gerechten vooraf moeten worden doorgegeven. Bij 9 personen mag er nog à la carte gegeten worden en het is toch leuker om pas de avond zelf te beslissen wat je wil eten.

Wil je graag mee, stuur dan vóór zondag 31 mei een mailtje naar oponseentje@gmail.com zodat we de tafel kunnen bevestigen.

Hopelijk tot dan!
Veerle.

Met dank aan mede-organisatrice Veerle voor dit initiatief. 

Uitnodiging: Gent Smaakt! op donderdag 14 mei om 17h + enkele herinneringen

Van woensdag 13 t.e.m. zondag 17 mei gaat voor de vijfde keer het culinair evenement "Gent Smaakt!" onder en langs de Schapenstal, euh Stadshal, door.
Op Hemelvaartsdag, donderdag 14 mei, gaan we "Op Ons Eentje" naar dit evenement. We komen tesamen om 17h aan de "Standaard Boekhandel" op het St-Baafsplein (kruispunt met de Lange Kruisstraat).

Inschrijven kan je via deze doodle.

Indien het slecht weer is, zoeken we in de buurt een gezellig cafeetje op en maken we er een oergezellige ontmoetingsnamiddag van.
Mensen die later komen, kunnen altijd bij de groep aansluiten. Die dag kan je een SOS-bericht sturen naar het nummer 0478 76 23 55 indien je ons niet vindt.

Herinnering:
Op donderdag 23 en zaterdag 25 april om 19h wordt in de Vooruit de activiteitenbijeenkomst georganiseerd. Wil je mee activiteiten organiseren of ideeën aanbrengen, kom dan gerust langs. We zitten aan de tafeltjes op het eind van de toog, achteraan het café. Mocht je ons niet vinden, dan kan je op bovenstaand gsm-nummer tips vragen. ;-)

Anne organiseert op zondag 10 mei een fietstocht.

Tot ziens!
Sir K.

Valentijn voor singles

Rond 14 februari ga je als single maar beter niet op restaurant. De meerderheid van de tafels lijkt dan namelijk voorbehouden voor elkaar diep in de ogen kijkende stelletjes.

Gelukkig zijn er ook restaurants die de singles niet vergeten. Zo houdt Steakhouse Boondocks in Wichelen een tafel vrij voor singles. Reserveren kan via hun site met vermelding: 'de Gastentafel'.
Het aantal plaatsen is beperkt tot 16.

Met dank aan onze gastblogster.

Uitnodiging: zo 14/12 Gent kerstmarkt + etentje

Update: aangezien resto Panda tijdens de winter toe is op zondagavond (merci Ikke in de comments), is de resto gewijzigd naar de Aba-Jour net ernaast. Voor zij die het niet kennen: heel lekker en een uitgebreide kaart met ook veggie op de kaart en suggesties op hun krijtbord.  En er was nog plaats :-)

Het vorig etentje is nog maar net achter de rug en hier zijn we alweer met een volgende gelegenheid. We hebben lekker gegeten vorige vrijdag, met ook nu weer enkele nieuwkomers erbij. En naar traditie werd er afgesloten in een lokaal cafeetje, deze keer in de Bombardon (een aanrader, net zoals De Zuidkant). Terug voor herhaling vatbaar, dus here we go!
Ingang op de Korenmarkt - dit jaar ZONDER 'lichtpoort' maar wel met de molen

We verkennen eerst de kerstmarkt in Gent en spreken op zondag 14/12 om 16u af aan de Korenmarkt bij de ingang (net naast de draaimolen - zie foto) om daar wat sfeer op te snuiven en een jeneverke en glühwein (of 2, 3 ...) te drinken. Nadien zouden we iets gaan eten rond 18u30 ongeveer, waarbij we dachten aan de Panda in Oudburg. De resto zal wat afhangen van de grootte van de groep en of er een tafel vrij is.

Heb je zin om mee te doen, meer dan welkom! Stuur dan vóór aanstaande dinsdagmiddag een mail naar oponseentje@gmail.com met daarin duidelijk waaraan je deelneemt. Alles kan: enkel de kerstmarkt, enkel mee gaan eten of beide. Een suggestie voor restaurant mag je gerust vermelden, handig indien de Panda niet lukt.

Tot dan!

Uitnodiging: vr 28/11 Etentje 'De Zuidkant' Gent (10p.)

Een tijdje terug hadden we met de blog een etentje georganiseerd dat binnen de kortste keren volzet was.

Het bleek die avond dan ook een geslaagd concept, met ons tienen een fijne avond beleven. De menukaart zorgde voor enkele verrassingen, maar het was in de meeste gevallen lekker. De avond werd daar ter plekke verdergezet in de zetels met nog meer gezellige babbels en een drankje of twee, drie. Eens ze daar de deuren sloten, zijn we met een kleiner groepje de lokale horeca - en dan vooral de 'ca' - gaan verkennen en werd de nacht in gebabbeld op een terrasje. Het was duidelijk... voor herhaling vatbaar!

En daarom een nieuw etentje, vrijdag 28/11 om 19u30, deze keer in De Zuidkant in Gent (GMaps: Frederik Burvenichstraat 156, 9050 Gent). Een plek die al een tijdje als 'te proberen' staat aangevinkt en bij deze de gelegenheid om dit samen met jullie te ontdekken. Je hoort er alleen maar goeds over, dus dat belooft!

Er is een tafel voorzien voor max 10 personen, eerst komt eerst maalt. Ben je er graag bij? Stuur dan vóór aanstaande maandagmiddag een mail naar oponseentje@gmail.com zodat wij dan de tafel kunnen bevestigen.

We weten dat dit een dag vóór onze andere activiteit valt (party op za 29/11), maar het ene sluit het andere niet uit. Meer opties om eens af te komen, en uiteraard meer dan welkom op beide activiteiten! Lukt het niet om er deze keer bij te zijn, weet dat er nog volgen.

Hopelijk tot dan!

Uitnodiging: etentje aanstaande vrijdagavond

Omdat ...
- echte ontmoetingen beter zijn dan virtuele,
- het stukje over 'nieuwe mensen leren kennen' niet voor niets op nummer 2 staat in de ranglijst van meest gelezen stukjes,
- eten een basisbehoefte is,
- het heerlijk is om eens niet te moeten koken voor jezelf,
- samen eten leuker is dan alleen
- een ruim sociaal netwerk uitbouwen cruciaal is voor je single-geluk
- we massa's energie kunnen besparen door allemaal naar dezelfde plek te gaan en bijgevolg thuis de lichten te doven en het kookvuur, de radio- of tv-speler, de computer, ... onaangeroerd te laten,
- er in de onvolprezen Gentse stede budgetvriendelijke plekken zijn waar je lekker en gezond kan eten terwijl je mensen die moeilijk aan werk geraken ook nog eens aan een toffe job helpt.

nodigen we jullie graag uit om samen te eten in Eetcafé Toreke in Gent aanstaande vrijdag 3 oktober om 19 uur.

Stuur voor aanstaande woensdagmorgen een mail naar oponseentje@gmail.com zodat wij een tafel kunnen reserveren.

We kijken er al naar uit om samen met jullie de benen onder tafel te schuiven.



Tip: eet mee bij mensen thuis

'Alleen op citytrip gaan, dat valt overdag best mee', zei de single vriend. 'Maar 's avonds alleen eten, dat vind ik maar niks'.

Voor alle soloreizigers die er hetzelfde over denken deze tip. Er bestaat een site die je de mogelijkheid biedt tegen betaling mee te eten bij mensen thuis. Op EatWith.com tik je gewoon de locatie in waar je vertoeft en je krijgt prompt een overzicht van alle aangeboden etentjes.

Gedaan dus met het solo eten op reis, ergens in een hoekje met een boekje. Leve de gedeelde Eatwith-maaltijden.

Doe mee aan de suikervasten en krijg de 'sugar blues'!

Via deze blog organiseren we voor de derde maal een suikerloze vasten. In de 47 dagen voor Pasen willen we lichaam en geest alle suiker ontzeggen en die ervaring met mekaar delen. Meld je aan via http://suikerloos.wordpress.com. We starten op aswoensdag (dus aanstaande woensdag 5 maart). Say no to sugar daddy or sugar mama! Welkom in het Groot Hospitaal van Suikerjunks!

Wie geen suiker meer eet, krijgt de blues: ontwenningsverschijnselen. Dat stond in het boek 'Sugar blues' (1975) van 'William Dufty' dat me 20 jaar geleden onder ogen kwam. De naam van de schrijver kende ik al omdat ik Billie Holiday graag hoor zingen. Hij was haar biograaf. Dufty beweert dat geraffineerde suiker een verslavende drug is met grote impact op het fysieke en mentale welzijn. Een drug die bovendien door de industrie bewust gebruikt wordt om de (Amerikaanse) bevolking verslaafd te houden. "Populations that eat a so-called Western diet - generally defined as a diet consisting of lots of processed foods and meat, lots of added fat and sugar, lots of refined grains, lots of everything except vegetables, fruits and whole grains - invariably suffer from high rates of the so-called Western diseases: obesity, type 2 diabetes, cardiovascular disease, and cancer", schrijft Michael Pollan in 'Food rules' (2009). Welke rol suiker of een andere stof precies speelt in dat voedingspatroon is misschien nog niet helemaal duidelijk, maar het dieet in zijn geheel is dodelijk. En suiker is er toch een groot bestanddeel van. Pollan houdt een betoog voor onbewerkt voedsel en zelf koken en tegen suiker, of liever: voor verstandig omspringen met zoetigheid. Het boekje staat vol korte hoofdstukjes met tips. 'Avoid food products that contain high-fructose corn syrup' is er eentje. 'Avoid foods that have some form of sugar (or sweetener) listed among the top three ingredients' een andere. 'Sweeten and salt your food yourself'. 'Eat sweet foods as you find them in nature'. Michael Moss, onderzoeksjournalist van de N.Y. Times, schreef het recent vertaalde boek 'Zout suiker vet' over de voedingsindustrie die volgens hem "een ingenieuze mix van wetenschap, marketing en opzettelijke onwetendheid gebruikt om de supermarktschappen te vullen met ongezonde producten". "Ons lichaam is ingesteld op zoetigheden. Dat is het eerste wat we moeten weten over suiker", schrijft hij. Meer over deze boeken later op deze blog.

Als je je neus ophaalt voor suiker, sta je vanzelf meer stil bij wat je verder nog eet. Misschien gaf je je lichaam al niet veel suiker? Als je er helemaal mee stopt, hunkert het toch naar dat stukje chocolade. Dat gesprek met je lichaam aangaan is echt de moeite waard, zo merkte ik vorig jaar. Het mijne werd stiller en energieker. Geen suiker meer eten voel je snel. Een aantal opeenvolgende weken geen suiker eten verscherpt je zintuigen. Misschien heeft een suikerloze periode ook een reinigend effect (fysiek en mentaal)?

Wilt u een tijger(in) worden met vlijmscherpe tanden en een messcherpe blik op de markt van charmante singles? Onthoud u 47 dagen van suiker! Doe mee en rapporteer over je ervaringen op deze blog of op de suikerloos-blog. Voer mee de discussie. Waarom eten we te veel suiker? Hoe kunnen we ermee omgaan als we er als soort dol op zijn? Hoe wapenen we ons tegen de suikerbaronnen? Hoe de blijde boodschap brengen bij degenen die de ongezondste eetgewoonten hebben (vaak bepaald door sociaal-economische achtergrond en gebrek aan kansen)? Enzovoort.

Met dank aan onze gastblogger.

Aanrader: luistercd's

Alleen eten, dat vind ik een van de mindere kanten aan single zijn. Zelfs al eet ik regelmatig in het gezelschap van anderen, dan nog blijven er behoorlijk wat maaltijden op m'n eentje over. Ik grijp dan gemakkelijk naar een tijdschrift of combineer eten en tv kijken.

Nu weet ik wel dat dit niet gezond noch lijnvriendelijk is. Onlangs ontdekte ik een leuk alternatief: de luistercd uit de bib.

Sinds ik mij voor het eerst aan een dergelijk luisterboek waagde, luister ik af en toe tijdens het eten naar een of meerdere hoofdstukken. Erg fijn en niet zo vermoeiend voor de ogen als lezen. Bovendien durf ik wedden dat de verhalen die sommige mensen te horen krijgen van hun dagelijkse tafelpartner lang niet zo boeiend zijn als wat ik zo allemaal tijdens het eten te horen krijg...

Eerste eenspersoonsrestaurant opent de deuren

In Amsterdam opent binnenkort het eenspersoonsrestaurant 'Eenmaal'.

Gedurende drie dagen kunnen mensen er eten 'in hun uppie'. Je vindt er alleen tafeltjes voor een. Hiermee willen de initiatiefnemers laten zien dat in je eentje eten af en toe heel prettig kan zijn.

Je leest er meer over in dit artikel.

Met dank aan onze gastblogster

De suikerloze vasten zit erop

Onze suikerloze vasten zit erop. Tijd om zonder enig schuldgevoel te genieten van heerlijke paaseieren en een groot stuk taart.

Even een korte, persoonlijke balans. Toen ik vorig jaar voor het eerst suikervastte, deed ik dat als een jain met een doekje voor z’n mond om toch maar geen minuscuul vliegje in te ademen. In de winkel bestudeerde ik verpakkingen om mij ervan te verzekeren dat er geen suiker in zat. Ik was er heel bewust mee bezig en gaf geen krimp, welke verleidingen er ook op mijn pad kwamen. Ik moest en zou bewijzen dat ik dat kon, 47 dagen alle toegevoegde suikers en zoetmiddelen afzweren.

Dit jaar was de motivatie kleiner en was ik er minder mee bezig. Deze editie zal ik mij vooral herinneren als die waarin we de jokers invoerden. Want een katholieke vasten bestaat uit 40 dagen, niet uit 47. Ik heb mijn 7 jokers wel opgebruikt, denk ik. Een paar keer bij een menu waarin het dessert inbegrepen was en ook bij sociale gelegenheden. Als iedereen gezellig taart aan het eten is en de gastvrouw of -heer veel moeite gedaan heeft, dan voel je je echt wel een pretbederver als je resoluut weigert. Als je daarnaast beseft dat een klein beetje suiker zo nu en dan echt geen ramp is, tja, dan is de motivatie om nee te zeggen zoek. Ik ging dan voor een klein stukje. Het was dus wel een training in matigheid. Ik denk dat daar ook na de vasten wel iets van zal blijven hangen.

Positief na zo’n vastenperiode is dat je wat meer nadenkt bij zoetigheden. Ze verdwijnen niet zomaar in je mond terwijl je zit te kletsen, maar je geniet bewuster van het kleine stukje dat je eet. Ik stelde me ook elke keer de vraag: ‘heb ik hier wel echt zin in?’. En als de goesting groot genoeg was, was de joker nabij.

Bedankt aan iedereen die een eindje of tot het einde heeft meegevaren in ons suikerluwe bootje. Laten jullie eens weten hoe het jullie vergaan is?

Getest: thuisafgehaald.be

Een tijdje geleden stelden we hier thuisafgehaald.be voor.

Ondertussen heb ik al een paar keer gebruik gemaakt van die site.

Mijn bevindingen:

Super site

Thuisopgehaald.be zit erg goed in elkaar. Je krijgt het aanbod uit je buurt in je mailbox (met vermelding van de dag en de uren waarop je de maaltijd kan gaan ophalen), bestelt dan een maaltijd, krijgt een bevestiging van de thuiskok en daarna een uitnodiging om de kok te bedanken zodat toekomstige 'klanten' kunnen zien wat anderen vinden van de kok. Toch wel fantastisch dat je helemaal gratis gebruik kan maken van een dergelijke professioneel uitgebouwde site. Ik vraag me af hoe ze dat allemaal gefinancierd hebben.


Voldoende aanbod

Er zijn meerdere mensen in mijn buurt die af en toe een maaltijd aanbieden op de site. Je kan ook maaltijden aanvragen, maar daar heb ik nog geen gebruik van gemaakt. Ik wil namelijk gewoon eten van wat de pot schaft bij anderen. Men hoeft speciaal voor dit ene etertje geen gerecht te maken.

Lastminuteaanbiedingen

Sommige mensen geven de dag zelf in dat ze een maaltijd gaan maken. Tegen het moment dat ik de mail zie, is de deadline voor het bestellen van de maaltijd al verstreken.

Talent

De koks in mijn buurt kunnen goed koken. Het zijn mensen die regelmatig en graag koken. Sommigen volgen kooklessen of zelfs een koksopleiding.

Vrouwen aan het fornuis

Het zijn bijna allemaal vrouwen die maaltijden aanbieden. Heel af en toe zit er ook een koppel bij. Gezien ma vie en rose had ik niets anders verwacht.

Variatie

Het aanbod is zeer gevarieerd, van vleesgerechten tot veggie. Ook soepen en desserts biedt men soms aan.

Van hmm tot haar

Het was altijd lekker. De enige negatieve ervaring die ik had, was een quiche waarin meerdere haren zaten. Gelukkig allemaal in hetzelfde hoekje dat ik net als laatste aansneed. Dus heb ik dat dan maar weggegooid. Het was zo'n sympathiek meisje dat ik haar toch nog maar een positieve recensie heb gegeven, want ik was haar eerste afhaler en mijn commentaar had ervoor kunnen zorgen dat ik ook de laatste was. Maar als ik het er nog eens op waag bij haar, wil ik er haar toch op subtiele wijze attent op maken dat mensen met lang, zwart, naar vrijheid snakkend haar dat toch maar beter kunnen samenbinden.

Iemand een tip over hoe ik dat kan aanbrengen?

Nieuw: groentenabonnement voor singles

Ik ken nogal wat mensen die een groentenabonnement hebben. Zij halen wekelijks een pakket seizoensgroenten op in een afhaalpunt in hun buurt. Die pakketten worden daar geleverd door lokale bioboeren.

Die wekelijkse box vol groenten was tot hiertoe vooral op gezinnen afgestemd. Voor de doorsnee single was een dergelijk pakket doorgaans te groot. Een groentenpakket delen met 2 singles was een mogelijke oplossing, maar nu is er een beter alternatief.

Vanaf vandaag kan je bij biobedrijf de Wassende Maan een groentenpakket op singlemaat bestellen.

In de nieuwsbrief van de Wassende Maan lezen we:

Het is al jaren dat we regelmatig de vraag krijgen naar een pakket voor 1 persoon. Welnu, het is zover: vanaf maart is het minipakket beschikbaar. Dat is een pakketje met enkel groenten, 3 tot 4 soorten, in een kleine hoeveelheid. Het kost € 7 en het wordt in het afhaalpunt geleverd in een witte doorzichtige bak. Ken je iemand die graag een biopakket wil, maar de hoeveelheid groenten in het verleden teveel vond, aarzel dan niet om hem of haar op de hoogte te brengen!

Een mooi initiatief van de Wassende Maan dat wij graag belonen met wat gratis reclame op onze blog.

Hoe zullen wij vasten, 47 dagen lang?

Wie hier al enige tijd meeleest, zal zich nog herinneren hoe wij vorig jaar het initiatief lanceerden om tijdens de vasten 47 dagen alle suiker te laten.

Een experiment dat we deelden met een aantal bekenden en onbekenden. De ontmoetingsplek voor het uitwisselen van ervaringen werd de nieuwe blog Suikerloos.

Dit jaar gaan we er opnieuw voor. De spelregel blijft dat iedereen zelf kan bepalen hoe ver hij het suikerloze leven drijft. Zelf ga ik dit jaar iets minder streng zijn voor mezelf. Suikervervangers mogen deze keer, net als gedroogd fruit.

Zin om mee te doen? Meld je dan hier.

Prangende vraag aan alle ouders

Er is iets dat ik niet snap en waarover ik me meer en meer het hoofd breek. Dus roep ik graag onze lezers ter hulp, zeker diegenen met kinderen.

De vraag waarop ik graag een antwoord zou krijgen:

Waarom doen mensen met kinderen niet meer inspanningen om hun kinderen een gezonde wereld na te laten?

Hun kinderen in een warm nest laten opgroeien, ze voldoende te eten geven, ze de beste medische zorg bieden, steun bij hun studies en hobby's, ... Dat doen de meeste ouders in mijn omgeving allemaal fantastisch en ik bewonder ze oprecht daarvoor.

Maar als het om de langere termijn gaat, zie ik toch een pak minder inspanningen.

Vraag aan ouders of ze het belangrijk vinden dat hun kind en zijn eigen kroost ook later voldoende en gezond kunnen eten en je krijgt een volmondig ja. Dat ze zuivere lucht kunnen ademen en gezond blijven? Uiteraard. Dat ze geen problemen moeten oplossen die gecreëerd werden door hun ouders? Spreekt voor zich.

Maar laten we eens kijken naar de realiteit

Voldoende en gezond eten: ziet er slecht uit

Door de klimaatopwarming die wij mee veroorzaakt hebben, gaat er gegarandeerd voedselschaarste komen, ook in Europa..
De conventionele landbouwmethoden (o.a. intensieve veeteelt) die ons nu goedkoop eten opleveren, zorgen voor een zwaar vervuilde bodem die dus minder zal opbrengen. Doordat we het zo belangrijk vinden dat onze kroost nu zijn dagelijks lapje vlees krijgt, gaat het regenwoud eraan, warmt de aarde verder op en worden natuurrampen straks vrijwel dagelijkse kost. Met minder eten voor iedereen als gevolg.

Zuivere lucht: kan beter

We wenen bij verhalen over kindjes met astma of kanker. Een film of een getuigenis op een blog en ons hart breekt. Maar tegelijkertijd vertellen we blij dat we een goedkoop reisje hebben kunnen boeken, eentje met het vliegtuig. Inderdaad, dat tuig dat massa's fijn stof uitstoot waardoor kindjes astma of longkanker krijgen. En dan hebben we het nog niet over onze verknochtheid aan de auto gehad. Als er enkele kindjes sterven door toedoen van een geschifte psychopaat, dan komen we met honderdduizenden op straat. Maar dat in Vlaanderen jaarlijks 13.000 mensen vroegtijdig sterven door fijn stof, dat vinden we blijkbaar aanvaardbaar. Want we willen rijen, rijen, rijen, ....

Problemen nalaten voor onze kinderen: ze zullen weten wat gedaan

Van duizenden generaties die hier voor ons leefden, vinden we enkel nog wat potscherven en andere boeiende overblijfselen terug. Wij laten als souvenir voor de mensen die hier de komende 100.000 jaar (hopelijk) zullen leven verschrikkelijk gevaarlijk afval na dat het leven in hele werelddelen morsdood kan maken als het ooit fout afloopt. En de zeeën laten wij door overbevissing straks leeg achter, tenminste als we al het plastic dat erin drijft buiten beschouwing laten. En wat als de volgende generaties hier overspoeld worden door klimaatvluchtelingen? Lijkt me ook geen cadeau voor onze kinderen.

Sorry dat dit geen vrolijk stukje is. Ik had het ook liever anders gehad.

Wat ik vooral zoek, is een antwoord.

Hebben ouders te weinig tijd om zich te informeren en weten zij bijgevolg niet wat er op het spel staat? Of is het allemaal zo beangstigend dat men er liever niet aan wil denken?

Is het te moeilijk om levensgewoonten te veranderen, zeker als je zo al geen 5 minuten voor jezelf hebt?

Zijn de vereiste veranderingen zo drastisch dat wij het gewoonweg niet meer zien zitten eraan te beginnen?

Zijn wij zo doordrongen van het individualisme, het 'zorg goed voor jezelf' dan wij ronduit egoïsten zijn geworden. Zelfs onze eigen kinderen moeten het bekopen. Laat staan dat wij zouden geven om de kinderen van anderen, zeker als die aan de andere kant van de aardbol wonen.

Ontbreken de alternatieven? Geraakt men bijvoorbeeld niet op zijn werk zonder auto?

Is het tegen de stroom inzwemmen te lastig?

Of zet onze portemonnee keer op keer aan tot minder milieuvriendelijk gedrag?
Met een beperkt gezinsbudget kiezen voor de meest milieuvriendelijke, maar soms ook duurdere oplossing (bv. biovoeding), is dat niet haalbaar? Of hebben we te veel geld veil voor luxe en te weinig voor wat essentieel is?

Beseffen ouders dat hun individuele inspanningen niet echt veel baten zolang de massa niet dezelfde keuzes gaat maken? En is dat de reden waarom velen enkel tot minimale veranderingen (à la afval sorteren) bereid zijn?

Of associëren ze milieuvriendelijk leven met een bende hippies in afgewassen lelijke kleren? Het soort mensen waar ze vooral niet toe willen behoren.

Vertel het mij, beste ouders. Want ik wil het heel graag weten.